Archive for september, 2009

h1

Karthaus – vertrouwd en verrassend

30/09/2009

IMG_0484Ieder jaar begint onze vakantie in Karthaus. Of liever gezegd: ieder jaar begint mijn vakantie in Karthaus terwijl de baas daar aan het werk is. De jaarlijks zomerschool voor IJs en klimaat heeft computers en een netwerk nodig. Dat betekent alles installeren, aan de gang schoppen (in IT-jargon) en ervoor zorgen dat de verschillende projecten en software met elkaar samenwerken.

Mijn taak houdt op na het uitpakken en aansluiten van de mooie iMacs. Dan is het tijd om te genieten van de prachtige alpenweide die in het dorp al begint (no way dat het gras ergens anders nog groener kan zijn), het mooie weer dat we altijd bestellen en de echte Tiroler huizen met veel, heel veel hout en bijna nog meer geraniums. Het is hier dan officieel Italie maar het is Sud Tirol, ze spreken er Duits en de dame van de receptie draagt een dirndljurk.

Het was even terugrekenen maar dit moet nu de vijfde keer zijn dat ik hier mee naar toe mag. En het verveelt nog steeds niet: ieder jaar genieten we van de bekende mooie dingen en ieder jaar ontdek ik nog iets nieuws. Wat op zich wel knap is in zo’n klein dorp.

Maar Karthaus is speciaal. De naam komt van de Kartuizer monniken die hier lang geleden een klooster stichtten. Op verzoek van een plaatstelijke koning die aan het eind van zijn leven nog wat bonuspunten wilde scoren ter compensatie van een verder nogal wat liederlijk leven. De naam Kartuizer komt van Chartreuse en het is een contemplatieve orde, in feite een gemeenschap van kluizenaars. Mediteren en bidden, niet praten en alleen op zondag wat onderling contact.

Het klooster en de boeren in de omgeving stonden niet echt op goede voet. De burgers werden geacht de monniken te voeden en kregen daar alleen gebed voor terug. Toen een latere koning het klooster ophief namen de ‘buurtbewoners’ graag de nederzetting over en verbouwden de cellen tot huizen. Later is er nog een grote brand geweest waar veel door is verwoest.

Nu zijn er nog een paar gangen over, inclusief de deuren  van de voormalige cellen en de luikjes waardoor het eten naar binnen werd geschoven. IMG_0482

Het is prachtig prachtig bijgehouden. Zoals trouwens alle huizen en gebouwen in Karthaus prachtig onderhouden zijn. Fris geverfd, overal bakken geraniums, geen rommel, geen graffiti – er spreekt zorg en trots uit.

Mijn ontdekking van dit jaar: in het deel van de buitenmuur dat er nog staat is in een hoek een klein kapelletje te vinden.  Een gewone houten deur met een mooi bordje ernaast.

IMG_0485

Eenmaal binnen zie je een prachtige muurschildering en een volgende deur. Misschien niet echt duidelijk maar deze opening is ongeveer een 75 cm hoog, je moet letterlijk en figuurlijk op de knieen om er door te kunnen.

IMG_0486Rechts staat een kerkbankje, links ligt een praktisch levensgroot beeld van Jezus – als in het Heilig Graf.
Maar het mooiste zijn toch de benen, handen en armen die aan de muur hangen. Van hout, dat dan weer wel.

IMG_0489En het ontroerendste: het vers geplukte bloemetje op de borst van onze lieve heer.

IMG_0491Mooi.

Advertenties
h1

Terug van weggeweest

27/09/2009

Het was even tijd voor vakantie en daarna voor nog meer reizen maar dan voor het werk.
Een paar kleine impressies om bij te praten.

IMG_0481Leermoment: van Karthaus (Certosa) naar boven naar de Klosteralpe via de kortste (rode) route op de kaart betekent een hele stevige, steile klim. En de langere, min of meer geasfalteerde weg naar beneden is ook nog een aardige kluif. Gevolg: een week lang iedere keer bij het opstaan heel voorzichtig alle spieren rekken en de eerste vijf minuten lopen zijn pijnlijk…..

Maar het uitzicht was prachtig!

IMG_0457

Het eten was goed in Italie, zoals altijd.

IMG_0546

In Slovenie ook trouwens.

IMG_0580

En we zaten met liefde achter de geraniums.

IMG_0649

Italie, Slovenie en een stukje Kroatie: het was vooral een Jack Reacher-vakantie.

IMG_0648

h1

Gelei – deel twee

06/09/2009

IMG_7717

Dit is druivengelei, de grote pan met druiven resulteerde in vier mooie potten vol.

Momenteel staan er vijf potten vol op het aanrecht.

Vier? Vijf?
Inderdaad,  in eerste instantie hebben we aan het ingekookte vruchtensap een groot pak geleisuiker toegevoegd, even laten doorkoken en daarna de potten gevuld.
Het bleef echter dik vloeibaar in plaats van smeerbare gelei te worden.
We haalden een pondspak Geleisuiker extra, leegden alle potten weer in de pan en voegden alles op kooktemperatuur bij elkaar.
Een pondspak geleisuiker betekent wel extra volume en daarmee een extra pot gelei.

Maar het belangrijkste is vooral dat het lekker is geworden: een friszure fruitige smaak.
De baas denkt nu na over gerechten waar druivengelei bij past.
Ik denk aan bruine boterhammen met druivengelei.

h1

Het wordt herfst

04/09/2009

De hazelaar achter in de tuin krijgt al gele bladeren.
Het badkamerlicht moet ’s ochtends al weer aan.
Het weer is herfstig met veel wind en regen – dat betekent trouwens wel prachtige wolkenpartijen!

Maar het eerste echte herfstgevoel kreeg ik op de A1 bij Naarden, op weg naar huis.
De spreeuwen zijn alvast aan oefenen op hun choreografieën. In prachtige formaties zwenken en dwarrelen ze boven de snelweg. En hoe langer je kijkt hoe meer vogels je ziet op de lijnen tussen de lantaarnpalen…..

Het duurt nog even voor ze met 300.000 zijn.