Archive for februari, 2011

h1

Ingeloste beloften

28/02/2011

Toegegeven: het zijn vooral beloften die ik mijzelf heb gedaan. Hier en hier.
Het zijn een aantal van mijn goede voornemens. Niet omdat het moest op 1 januari maar omdat het goed is om af en toe weer je koers en doelen vast te stellen.

Wie online voorneemt, moet online verantwoorden.

1. Meedoen met de Fairtrade Businessloop op 16 juni. Of ze het na de champagne nog weten? Sander Jansen (VVD) en Pieter van Ojen (CU/SGP) hebben tijdens de nieuwjaarsborrel toegezegd mee te doen. Renee Tessels van Pro Zeist heeft het in ieder geval al in haar agenda gezet. Ik ben al één keer wezen hardlopen/wandelen. Vermoedelijk zal die frequentie wat opgevoerd moeten worden. Wordt vervolgd dus.

2. Op vakantie naar Argentinië. Met potlood staat het in de agenda: half december tot en met begin januari.

3. Meer eten uit eigen tuin. De plannen voor een moestuintje en kleine kas zijn nog springlevend. Het overleg met de (scharrel)kippen ook.

4. Nog meer leuke mensen ontmoeten. Dat kost geen enkele moeite. Via het werk, de gemeenteraad, Twitter: met grote regelmaat kom ik ze tegen. Dat zetten we dus ook voort.

5. Bomen redden. Als in: meer digitaal en minder papier. In de gemeenteraad is de pilot Digitale Raad nieuw leven ingeblazen en ik heb me opnieuw aangemeld.  We gaan het zien!

6. Ik leen iedere maand $25 uit via http://www.kiva.org. Dat lukt prima. De eerste aflossing is ook al binnen.

7. Dit weblog beter bijhouden. In februari plande ik minimaal 4 nieuwe stukjes per week. Het is vandaag de 28e en mijn 12e stukje deze maand. 4 blogs per week heb ik dus niet gehaald maar ten opzichte van de gemiddeld 5 in de maanden ervoor heeft de stok achter de deur wel geholpen. Ik ga proberen om het vast te houden want het bevalt me wel.

8. De dode berk in de tuin (alleen de stam staat nog)  inrichten als vogelvoederplek. Nu al het top-project van 2011. Iedere dag geniet ik van de vogels en de enkele eekhoorn die op, tegen en onder de berk komen eten. Kauwen, houtduiven, kraaien en tortels. Spreeuwen, merels, kool- en pimpelmeesjes. Roodborstjes, bonte specht, vlaamse gaaien, vinken, boomklevers en -kruipers. De afgelopen week verscheen als klap op de vuurpijl een prachtige goudvink.

En tussendoor werk ik dan nog een beetje.

Advertenties
h1

@boschdendolder

27/02/2011

Vorig jaar kwam ik hem in Den Dolder tegen op straat: enthousiast probeerde ik hem te overtuigen dat stemmen op D66 voor de gemeenteraad een goede keus zou zijn. Hij hoorde mij geamuseerd aan en we kwamen aan de praat over zijn garage – eerst in Bosch en Duin en nu op het vrij  nieuwe bedrijventerrein in Den Dolder Noord, bij de Brede School. We hadden het over het wonen in Bosch en Duin en de ree die hij over een manshoge schutting zag springen.
Het was een leuk gesprek. ook al gaf hij aan dat voor hem de VVD de enige juiste keuze was.

Niet veel later kreeg ik reacties van @boschdendolder op Twitter. Het duurde heel even voor ik de link had gelegd tussen de man op straat en de man op Twitter.
Hij twitterde enthousiast over de VVD en plaagde mij over folders en andere campagnezaken.
Toen ik via Foursquare liet weten waar ik uithing vroeg hij bezorgd of ik niet wist van het gevaar en hij verwees naar een artikel in Elsevier. Toen ik aangaf die niet te hebben lag er prompt een van de volgende dagen een exemplaar in de bus.  Speciaal voor mij gekocht.

Hoewel onze politieke keuzes verschillen geniet ik van zijn enthousiasme. Dan vliegen de retweets van @Boekesteijn, @vvdzeist en @minpres je weer om de oren. De volgende keer komen de foto’s langs van bijzondere auto’s die in onderhoud zijn bij zijn garage. Regelmatig zie ik wie ook gebruik maken van de goede service van Bosch Den Dolder. Of dat zouden moeten doen.

In de lokale krant de Stadspers heeft hij een column. Daarin trekt hij van leer tegen alles wat politiek gezien niet deugt en gaat daarna naadloos over op de dienstverlening van de garage.


Toen ik van de week hier schreef over mijn verbazing over de layout van de Stadspers (en daarbij wil ik benadrukken dat het mijn ‘schuld’ is hoe ik naar de foto’s en titels kijk) mopperde hij via Twitter of één foto niet genoeg was geweest?

Lieve @boschdendolder, we gaan het politiek gezien niet gauw eens worden denk ik. En dat hoeft ook niet. Maar ik zou je niet willen missen.
En ik had het wel gezien hoor, in de Stadspers!

h1

Kop en staart

23/02/2011

Zo in het midden van de week vallen er met een beetje geluk bij ons de Nieuwsbode en de StadsPers in de bus. Allebei lokale kranten met nieuws, advertenties en een mix van beiden. Die er voor zorgen dat je op de hoogte blijft van wat er in je directe omgeving gebeurt. Nieuwsuur, Zembla, RTL Boulevard, De Telegraaf en de Volkskrant: mooi voor de grote lijnen maar het gaat zelden over je eigen buurt.

Zojuist haalde ik  (want het is het midden van de week en we hebben kennelijk geluk) de StadsPers uit de brievenbus.


En zoals iedere week raak ik bijna op elke pagina in verwarring. De naam StadsPers laat ik dan nog even buiten beschouwing alhoewel het verspreidingsgebied uitermate dorps is.
Nee, het gaat om de opmaak. Op een of andere manier zitten de bedenker van de layout en ik niet op één zichtlijn. Koppen en foto’s trekken op een kennelijk niet bedoelde wijze naar elkaar toe.

Bijvoorbeeld de voorpagina van vandaag, met een foto waarop ik direct een aantal PvdA-collega’s uit de raad herken. Maar die kop? Het kan toch niet waar zijn?


Dievengilde? Bij de PvdA? De rechtse benaming “linkse graaiers” was toch niet zo letterlijk bedoeld?
Ha, gelukkig: het gaat om iets anders:

Volgende pagina.


De jeugd van tegenwoordig toch! Van die lieve, lachende gezichtjes. Maar ondertussen vernielzuchtig de Biltse Duinen redden. Tsk.


Kijk, mijn man des huizes is ook niet zo van de bloemen. Maar om nou te zeggen dat ze de klos zijn, dat gaat wat ver misschien.

Ik kwam mezelf ook tegen. Niet helemaal in het kader van drinkende jeugd. Hoewel iedereen op die foto natuurlijk wel jong van hart is.


Maar we hadden keurig koffie en thee bij de taart.  Zowel in de Dichterswijk als in het Inloophuis.


Meer informatie over deze heerlijke taarten trouwens hier en hier.

Ik verheug me nu al op de volgende editie!

h1

Het C-woord

21/02/2011

Democratie ben ik helemaal voor. Verkiezingen: doen! Ik bedoel maar: er zijn zat landen in Afrika waar ze blij zouden zijn met verkiezingen.

Maar een jaar geleden stond ik in de ijzige kou minstens één keer per week buiten op straat voorbijgangers te vertellen wat wij als D66 voor ze konden betekenen in de gemeenteraad van Zeist. En stopte ik in heel Den Dolder Noord onze folder in de bussen.
Nog niet koud (ha, ha) gekozen als raadslid konden we alweer aan de bak voor de landelijke verkiezingen. Wel iets warmer weer maar weer met liefde en enthousiasme op straat folderen en de brievenbussen langs, dit keer Den Dolder Zuid.

De afgelopen maanden stonden we op verschillende plekken wederom op straat: omdat we het belangrijk vinden dat we aanspreekbaar zijn. Maar de laatste weken is het weer folderen voor de campagne. Dit keer voor de Provinciale Staten.

Opgewekt twitterde zaterdag wat mensen dat ze scheurtjes zagen in de coalitie. Wie weet, zeiden ze, misschien wel weer verkiezingen binnenkort.

…..

Ik ben geen fan van de huidige regering, zeker niet van de betrokken gedoogpartij. Maar wéér verkiezingen, wéér campagne? Ik kan het woord niet meer horen.

Mag ik voorlopig weer gewoon mijn werk doen als lokale volksvertegenwoordiger? En daarvoor wil ik best op straat staan. Met een luisterend oor en tijd voor een goed gesprek. Maar zonder folders.

h1

Scrabble – vroeger

20/02/2011

Zaterdagavond, kwart voor elf.
Telefoon.

“Hoi zus”
“Dag broer”
“Even een vraagje. Wij hebben net gescrabbled en ik heb verloren. Dat doet er niet toe maar vroeger, in de spelregels, dan mocht je toch geen vervoegingen doen?”
” Poeh, eh nee, volgens mij alleen hele werkwoorden. Alhoewel, voltooid deelwoorden mochten wel geloof ik.”
“Ja, want wat legde jij ook al wee? ‘Pinden’, o ja. We hebben dat wel gegoogled maar dan kom je dat woord natuurlijk veel tegen.”
“De regel was geloof ik dat het in de Van Dale  moet staan. Wacht die ligt hier, ik kijk het even na. Grote kans dat ‘pinnen’ er niet in staat trouwens want het is de Van Dale uit mijn schooltijd. En toen hadden we geen pinpassen. Kijk, pinnen staat er toch in: als in iets vast maken met pinnen. Pinnen, pinde, gepind.”
“Ja maar ‘pinden’ staat er dus niet in. Dus eigenlijk had ze dat niet mogen leggen. Maar goed, dat maakt niet uit, ik heb verloren en dat is niet erg”
“Ja, ja, het is zo niet erg dat je om kwart voor elf je zus nog belt om gelijk te krijgen….”
“Hm. En nog eens iets anders: was dat nou vroeger ook dat degene die het eerst uit is de punten erbij krijgt die de anderen nog op hun bordjes hebben liggen? Want dat gooit de hele eindscore ook op zijn kop natuurlijk.”

h1

Wong in de lift

17/02/2011

Belofte maakt schuld: vandaag het antwoord op de vraag hoe het kan dat iemand die er uitziet als Hollands welvaren Wong heet.
Nou heb ik verschillende versies, afhankelijk van de zin, de tijd en het publiek.
We maken er een liftreisje van: de elevator pitch met verschillende verdiepingen.

[Begane grond, deuren sluiten]
“Wong, dat is toch een Chinese naam? Ben je getrouwd met een Chinees?”
“Nee hoor, dat is mijn meisjesnaam.”
“…..?”
“Mijn vader heet Wong, vandaar.”

(dit is de versie voor mensen en momenten waar ik even geen zin in heb)

[We passeren de eerste verdieping]
“Mijn overgrootvader was een echte Chinees, maar mijn oma en moeder zijn echt uit-de-klei-getrokken Hollandse vrouwen. En dan hou je een Chinese naam maar heb je een Nederlands uiterlijk”

[Daar brandt het lampje van de tweede etage]
Mijn overgrootvader kwam als klein jongetje naar Suriname, via Frans Guyana. Hij trouwde met een half Creoolse, half Portugees Joodse vrouw – mijn overgrootmoeder. Hun kinderen kregen al Europese voornamen – mijn opa heette bijvoorbeeld Charles August Adolph – en hadden een mooie bruine huid en dikke zwart haar. Mijn overgrootvader had een grote winkel in Paramaribo, volgens familieoverlevering ging hij failliet aan stelende familieleden die in de winkel werkten. Mijn opa deed een technische opleiding en werd machinist op de grote vaart. Zo kwam hij ook in Amsterdam en daar kwam hij mijn oma tegen: Jeanne (uitgesproken als Sjaan). Een echte Amsterdamse – stevig en blond. Ze trouwden – met de handschoen vanwege de crisis eind jaren twintig. Het werk was schaars en in Nederlands Indië kon mijn opa terecht als machinist op een suikerfabriek. Hij ging vooruit en ze trouwden dus op afstand. In Jogja werd mijn vader geboren: met een lichtbruine huid, zwart haar maar groene ogen. Na de oorlog kwam hij terug naar Nederland en ontmoette op de Academie voor Lichamelijke Opvoeding mijn moeder. Opgegroeid op Terschelling als dochter van een Zeeuw en een Brabantse. En met rood haar en sproeten. Vandaar mijn oerhollandse uiterlijk en mijn Chinese naam.”

Dit verhaal kan ik dus alleen doen in flatgebouwen van meer dan 12 verdiepingen. 🙂
Willen jullie ook nog wat horen over mijn Amsterdamse, Brabantse en Zeeuwse familie? Geen opvallende namen maar wel hele interessante mensen. Met hun eigen mooie verhalen. Maar daar vraagt nooit iemand naar.

Jammer eigenlijk.

h1

Lief

14/02/2011

Hij is niet romantisch.

“Bloemen? Die heb je vorig jaar toch nog gehad.”
“Trouwen? Dat hebben we allebei al eens gedaan.”
“Ik ook van jou”

Maar toch.
Douwe Egbertspunten sparen is onzin maar ik vind weggooien zonde (punten iemand?). Dus laat hij de lege koffieverpakking op het aanrecht liggen zodat ik de punten kan uitknippen.
Hij lacht wat om mijn voederberk-idee maar bij gebleken succes staat er in no time een statief om mooie foto’s te maken van de specht, eekhoorn en andere eters.
Hij stemt VVD en moppert over de D66-poster achter het slaapkamerraam maar laat die rustig hangen.
Hij kookt iedere avond heerlijk eten voor mij. Ook nu ik vanuit huis werk en dus niet meer laat thuiskom.

En hij heeft nog al mijn emails. Vanaf de dag dat we elkaar leerden kennen.
Vandaag precies 8 jaar geleden. En een dag. Maar genoeg reden om samen uit eten te gaan. Maar dat u niet denkt dat het vanwege Valentijn is. Dus.