Archive for juni, 2016

h1

Hekje

30/06/2016

IMG_5462

Het is grappig om te zien hoe zitten op een hekje of stok in de genen gebakken zit van een kipkuiken. Het randje van de kist bevalt ze prima: ze kijken rustig de wijde wereld van onze huiskamer in. Maar tot twee keer toe stond er eentje luid piepend aan de buitenkant, niet wetend hoe het nu zit met de weg terug.
Gelukkig zijn ze redelijk handtam en wilden ze beide keren graag een liftje terug naar de anderen.

Maar het werd voor onze gemoedsrust wel tijd voor een hekje.

IMG_5464

Wat ze dus niet weerhield van op de rand zitten. Dat leek prima te gaan tot er eentje klem kwam te zitten tussen gaas en kist. Nu zit het gaas iets strakker.
Om toch tegemoet te komen aan de drang tot stokzitten hebben ze vanmiddag wel twee grote takken in de kist gekregen. Na een heel voorzichtige check maken ze daar nu dankbaar gebruik van.

#100dayproject – dag #58

Advertenties
h1

Suzi Wong

29/06/2016

Door een verdacht toenemend aantal aanbiedingen voor nieuwe auto’s (dank, RDW, voor het verkopen van mijn gegevens) en iets officiëlere post kon ik er niet meer onderuit: het was hoog tijd voor de rode Suzuki om zich te melden voor een APK-keuring. Gezien de kilometerstand was een beurt ook aan de orde en de afspraak met de garage was zo gemaakt.

De avond van te voren zette ik de auto voor de deur  en gooide de sleutel volgens afspraak door de brievenbus.

Eind van de volgende ochtend ging de telefoon.
“Met Jeroen, van de garage. Wij hebben de auto gekeurd en bekeken. Lampje van het stadslicht voor en de kentekenverlichting achter moet vervangen.”
Dat klinkt overzichtelijk. Maar was nog niet klaar.
“Het profiel van de voorbanden is onvoldoende, daar moeten nieuwe komen. Achter kan wel een paar maanden mee. De remblokken voor en achter moeten vervangen, de airco een grote servicebeurt en de remschijven achter moeten vervangen.”
Hm. Dat klinkt al minder overzichtelijk maar verder wel logisch. Ik besluit om ook meteen de achterbanden te vervangen, better safe than sorry. Het bedrag dat hij noemt is even flink slikken, dat wel.
“OK, dan gaan we dat doen, tegen vier uur zou het klaar moeten zijn. Hartelijk dank voor het in ons gestelde vertrouwen.”

Even na half vier stap ik de deur uit. De garage ligt hemelsbreed nog geen 5 minuten van ons vandaan maar daar zitten spoorrails tussen, dat maakt het tot een wandeling van 15-20 minuten. Halverwege gaat mijn telefoon: de garage.

“Mevrouw, de remklauw linksachter blijkt niet goed te werken. We hebben meer tijd nodig maar er staat een leenauto voor u klaar.”

Bij aankomst laten ze mij keurig zien hoe de remklauw eruit ziet, wat er niet werkt en dat ze hebben geprobeerd om hem schoon te maken. Het alternatief is een nieuwe bestellen. Hij noemt de prijs, ik zucht en hij zucht met mij mee. Daarna stap ik een prima rijdende, afgetankte Aygo.

Maandag gaat de telefoon weer. Ik had net door een telefoontje met de verzekeringsagent bijna 200 Euro verdiend door de autoverzekering over te zetten van all risk naar WA+. Die winst vervloog snel.
“Schoonmaken van de remklauw helpt helaas niet. We hebben geprobeerd om via de sloop een vervangend exemplaar te krijgen maar helaas is het aanbod er niet. We hebben een nieuwe besteld, die is waarschijnlijk morgen binnen.”

Dinsdag. Telefoon.
“Bij de bestelling bij de officiële Suzuki-onderdelen-leverancier bleek het niet op voorraad, het staat nu in backorder voor 15 juli. Maar we hebben nog eens de sloop-route geprobeerd en dat is gelukt: we hebben een keurig exemplaar binnen gekregen en gemonteerd. Dat scheelt weer een stuk in de prijs. Uw auto is klaar om opgehaald te worden.”

Ik scheur met de Aygo naar de benzinepomp en weer terug naar Den Dolder, naar de garage. Daar staat de rode Suzi Wong* te shinen op nieuwe bandjes en met frisse airco-adem. En een fikse rekening, dat wel.

*zie Suzy Wong

#100dayproject – dag #57

h1

Militaire verhalen

26/06/2016

Vrijdagmiddag was de borrel van ZakelijkZeistOnderneemt! in het Nationale Militaire Museum op de oude luchtmachtbasis Soesterberg en part of the deal was een rondleiding door een ervaren gids. Zelf heb ik jarenlang rondleidingen gegeven in het Vestingmuseum in Naarden en dan kan je niet om de militaire geschiedenis heen. Gladde en getrokken lopen, veld- en scheepskanonnen, mortieren en granaten zijn voor mij dan ook nog steeds bekende kost. Dat deel van de expositie was dan ook een feest van herkenning. De uitrusting van ons leger vlak voor de inval in 1940, iets verderop, liet prachtig zien hoeveel vertrouwen wij hadden in onze neutraliteit: fietsen, motorfietsen, paard en wagen en een tractor, in camouflagegroen en hier en daar voorzien van een geweer of mitrailleur.

Maar het was natuurlijk wel vrijdagmiddag en ik had mijn limiet qua schieten, geschut en vechten wel gehad. De meeste mannen in het gezelschap haalden herinneringen op aan eigen dienstervaring. Of juist aan het feit dat ze niet hoefden, niet wilden of niet mochten.
Intussen zocht ik naar het vliegtuig met de witte muizen als logo – het stond vroeger in het oude militaire luchtvaartmuseum. Drie witte muizen – op basis van de strijdkreet ‘Zet ‘m op, witte muizen!’. Dat vliegtuig staat of hangt er nu niet meer. Jammer. Ik hou wel van dat soort verhalen.

wmuis

Na afloop was er ‘blauwe hap’. Volgens de gids heet dat zo vanwege de pannen waar de rijst in werd gekookt en die ook gebruikt werden voor de blauwe dienstwas. Leuk bedacht, maar slaat nergens op. Iemand uit Indië werd een ‘blauwe’ genoemd en de rijsttafel werd dus blauwe hap. Het verhaal deugde dus niet maar het eten wel: dat was vingeraflikkend lekker!

#100dayproject – dag #56

h1

Daar ga ik, met mijn principes….

25/06/2016

‘Principes heb je om van af te kunnen wijken’. Dat is al jaren mijn motto. Ik heb heel veel principes waar ik me vrij netjes aan hou. Zo van als je iets vindt dan moet je het ook doen.
Vrijwilligerswerk een goede zaak? Dan is er vast wel ergens een uurtje over om iets te doen voor een ander. Vluchtelingen zouden zich welkom moeten voelen? Dan geef ik mij op voor taalles. Wat zuiniger zijn op ons milieu? Dan doe ik mijn best voor afvalscheiding.

Zo ben ik niet principieel tegen de dinoplaatjes maar wel tegen kinderen die vanachter dranghekken aan iedere winkelverlater vragen “Heeft u dinoplaatjes?” Net ook nog en ik moest op mijn tong bijten om niet te zeggen “Ja, maar niet voor jou”.

Want deze komen zo jouw kant op, Leonie!
IMG_5441

 

PS Hm, misschien ook een gevalletje principes iets te laat loslaten: Fundamentalistische christenen lanceren website tegen dinoplaatjes ah 

#100dayproject – dag #55

h1

Aangeboren

23/06/2016

Veel tijd was er vandaag niet om van ze te genieten maar de vijf kuikens vermaken zich prima.
En het is verbazend hoe hun gedrag ingebakken is: zonder moeder of ander voorbeeld lopen ze rond, eten en drinken. Er word al driftig gekrabd in het zaagsel en heel voorzichtig gefladderd.
Vier dagen oud zijn ze pas.

IMG_5432

#100dayproject – dag #54

h1

Piepshow

22/06/2016

En hier kan ik dus zo de hele dag naar kijken. De hond ook trouwens.

#100dayproject – dag #53

h1

Piep

20/06/2016

Het kippenbestand van de doorzonwoning bestaat al enige tijd uit één krielkip en één krielhaan. Dat mag wel wat meer zijn. Er worden wel eitjes gelegd maar broeden ho maar.

We spaarden eitjes, bewaarden ze in de trapkast, keerden ze iedere dag en toen er zes waren gingen ze naar een broedmoeder: een broedse kip zonder bevruchte eieren. Zij blij, wij blij.
Het resulteerde in vijf prachtige kuikens. Helaas veranderde de broedmoeder in een stresskip en wilde niks te maken hebben met de kuikens.
Nu wonen ze hier. Onder een geleende warme lamp. En de pleegmoeder staat al klaar.
#100dayproject – dag #53