h1

Wong in de lift

17/02/2011

Belofte maakt schuld: vandaag het antwoord op de vraag hoe het kan dat iemand die er uitziet als Hollands welvaren Wong heet.
Nou heb ik verschillende versies, afhankelijk van de zin, de tijd en het publiek.
We maken er een liftreisje van: de elevator pitch met verschillende verdiepingen.

[Begane grond, deuren sluiten]
“Wong, dat is toch een Chinese naam? Ben je getrouwd met een Chinees?”
“Nee hoor, dat is mijn meisjesnaam.”
“…..?”
“Mijn vader heet Wong, vandaar.”

(dit is de versie voor mensen en momenten waar ik even geen zin in heb)

[We passeren de eerste verdieping]
“Mijn overgrootvader was een echte Chinees, maar mijn oma en moeder zijn echt uit-de-klei-getrokken Hollandse vrouwen. En dan hou je een Chinese naam maar heb je een Nederlands uiterlijk”

[Daar brandt het lampje van de tweede etage]
Mijn overgrootvader kwam als klein jongetje naar Suriname, via Frans Guyana. Hij trouwde met een half Creoolse, half Portugees Joodse vrouw – mijn overgrootmoeder. Hun kinderen kregen al Europese voornamen – mijn opa heette bijvoorbeeld Charles August Adolph – en hadden een mooie bruine huid en dikke zwart haar. Mijn overgrootvader had een grote winkel in Paramaribo, volgens familieoverlevering ging hij failliet aan stelende familieleden die in de winkel werkten. Mijn opa deed een technische opleiding en werd machinist op de grote vaart. Zo kwam hij ook in Amsterdam en daar kwam hij mijn oma tegen: Jeanne (uitgesproken als Sjaan). Een echte Amsterdamse – stevig en blond. Ze trouwden – met de handschoen vanwege de crisis eind jaren twintig. Het werk was schaars en in Nederlands Indië kon mijn opa terecht als machinist op een suikerfabriek. Hij ging vooruit en ze trouwden dus op afstand. In Jogja werd mijn vader geboren: met een lichtbruine huid, zwart haar maar groene ogen. Na de oorlog kwam hij terug naar Nederland en ontmoette op de Academie voor Lichamelijke Opvoeding mijn moeder. Opgegroeid op Terschelling als dochter van een Zeeuw en een Brabantse. En met rood haar en sproeten. Vandaar mijn oerhollandse uiterlijk en mijn Chinese naam.”

Dit verhaal kan ik dus alleen doen in flatgebouwen van meer dan 12 verdiepingen.🙂
Willen jullie ook nog wat horen over mijn Amsterdamse, Brabantse en Zeeuwse familie? Geen opvallende namen maar wel hele interessante mensen. Met hun eigen mooie verhalen. Maar daar vraagt nooit iemand naar.

Jammer eigenlijk.

2 reacties

  1. Wat een leuk stukje! Leuk al die verschillende roots.

    Mijn verhaal is in 1 verdieping te vertellen: wel een bijzondere naam, maar mijn ouders, mijn opa’s en oma’s, mijn overgrootvaders en -moeders, mijn betovergrootvaders en moeders komen allemaal gewoon uit de Achterhoek🙂.


    • Je hebt geen bijzonder naam nodig om een verhaal te vertellen, hoor. “Gewoon uit de Achterhoek” – daar zitten mooie geschiedenissen genoeg, dat kan niet anders!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: