h1

(On)eerlijke vinder

09/08/2016

Voor mijn project voor de gemeenteraad van Zeist werkte ik vandaag een half dagje op het gemeentehuis. Om half twee was de batterij van de laptop leeg, waren de nuttige gesprekken en contacten weer achter de rug en pakte ik alles in. Omdat de binnenpoetsbeurt van Suzie Wong langer duurde dan verwacht besloot ik naar huis te lopen.
Op weg naar de uitgang besloot ik vanwege de hoeveelheid koffie van die ochtend tot een sanitaire stop en zette daarna koers richting het noorden.
Halverwege greep ik naar mijn kontzak waar normaal gesproken mijn telefoon in zit. Niets. Snel terugdenkend wist ik het eigenlijk wel: op het publieke toilet van het gemeentehuis. Stom, stom, stom.

Het zwembad was 5 minuten verder en daar belde ik naar huis. De man kwam voorrijden en samen sjeesden we naar het gemeentehuis, het was intussen een uur of drie. Ik rende naar het toilet: noppes. Dan maar naar de balie, hopend dat iemand de telefoon als gevonden voorwerp had aangegeven. Helaas.

Terug bij de auto constateerde de man via Find my iPhone dat de telefoon nog binnen in het gebouw moest zijn. Terug naar binnen en mij realiserend dat mijn visitekaartje in het hoesje zat liep ik terug naar de griffie om te vragen of iemand mijn telefoon misschien gebracht had. Noppes. We stuurden wel een emailtje aan ‘Everyone’ voor het geval iemand er nog mee rondliep.

Ik stapte weer in de auto, de man bevestigde dat mijn telefoon nog steeds in het gebouw was (maar de locatie is niet precies genoeg om echt te zoeken en er zijn vier etages en een parkeerkelder) en ik ging er vanuit dat iemand de telefoon gevonden had en er nog niet aan toe was gekomen om mij te bellen of te mailen.

Thuis schakelde ik de laptop aan en zag in Find my iPhone mijn telefoon aan de wandel rond de Dreef en toen stoppen op de Laan van Vollenhove.

Screen Shot 2016-08-09 at 17.52.36

Hoopvol stuurde ik via de Lost-mode nog een bericht met ons vaste telefoonnummer: misschien was iemand onderweg en had nog geen tijd gehad om te bellen of te emailen.

Een kwartier later werd mijn hoop en geloof in het goede in de mens de bodem ingeslagen toen de telefoon offline ging: hij was bewust uitgezet.
Gelukkig kun je vanaf afstand de sim-kaart blokkeren en er zit ook een toegangscode op dus ik ga er vanuit dat mijn gegevens veilig zijn.

Morgen een nieuwe sim-kaart halen en gelukkig had de man nog zijn oude iPhone liggen als reserve. Die ligt nu op te laden en de laatste updates op te halen. Daarna moeten de belangrijkste app’s er weer op en de usernames en passwords weer opgezocht en ingevoerd. Voor mijn werk kan ik mij niet veroorloven niet bereikbaar te zijn.
Gedoe allemaal. En jammer dat ik net die oneerlijke vinder tref.

 

#100dayproject – dag #78

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: