Posts Tagged ‘vogels’

h1

Mussen

14/06/2014
Mussen

Mussen

Jaren geleden was er iemand in Vroege Vogels die vertelde over het waarom van de terugloop van het aantal mussen. Het ging om nestruimte want ze kunnen niet meer onder de pannen tegenwoordig. En om voer want de vegetatie in onze tuinen en velden was kennelijk niet meer toereikend voor hun dieet.

Om die gezellig kwetterende kudde musjes weer in de tuin te krijgen moest je voeren – niet alleen in de winter maar juist het hele jaar door.

En dat zijn we gaan doen.
Vorig jaar kwamen er naast de vele mezen en kauwen ook incidenteel één of twee mussen langs.
In het begin van dit jaar was het een klein clubje van drie tot vijf mussen.
Vorige maand resideerde eem mussengezin met drie kleine fladderaars bijna permanent in de voerkooi. Als een all-inclusive-eet-zoveel-je-wilt-resort. Een soort McFly voor mussen.
Deze maand is de aanzuigende werking zichtbaar. Regelmatig hangt een club van tien tot vijftien grote en kleine mussen op, in en rond de voerkooi.

Mussion accomplished.

h1

Vogeltjes binnen

05/01/2014

Vogeltjes horen niet in een kooitje. Dat geldt eigenlijk voor alle beesten. Heel vroeger hadden wij thuis wel een konijn maar dat liep los en zat ’s nachts heel luxe in een afgeschotte hoek van de keuken. Later had ik een parkiet (volgens de boekjes kon je die leren praten maar Mickey kende die boekjes niet) en ook die mocht regelmatig los vliegen. Dat werd al wat ingewikkelder want hij sloopte van alles en nog wat en stond dan ook onder curatele als een TBS-er met proefverlof.
Na de kanarie en de gekregen Mozambiquesijs besloot ik: geen kooien meer. Het resultaat was dan ook geen huisdieren meer. Voor een hond was geen tijd, wij zijn geen kattenmensen en alle andere beesten zouden in een kooitje moeten. De enige optie was nog vissen maar dat experiment hebben we na een aantal dode exemplaren ook afgesloten.

Nu is er wel een hond. En zeer scharrelige kippen met een hok waar de deur altijd van open staat. En er zijn vogels, veel vogels in de tuin. Vandaag nog zagen we de eerste staartmezen, naast de kool- en pimpelmezen en de musjes. Gisteren begon de concurrentie om het nestkastje al tussen een echtpaar koolmees en een stel boomklevers. De kauwen zijn helemaal thuis in de tuin en dat geldt ook voor de tortels, het roodborstje, de vinken en merels. En heel af en toe komt de goudvink de blits maken in zijn mooie roze vestje.

Binnen hebben we geen vogels. Maar als het aan mij ligt komen die er wel en natuurlijk niet in een kooitje. De man des huizes vindt het ook goed,  als we alles weer strak gestuct en geschilderd hebben. Dat kan dus even duren maar ze komen echt. Ooit.

3ekster

Via www.devogelbon.nl

h1

Buizerd op zolder

08/10/2012

Zondag, eind van de middag. De man kookt mossels in de keuken, ik ruim nog even wat wasgoed op. Plotseling hoor ik iets kapot vallen en het blijft maar vallen, alsof er een bak Lego omgaat.  Ik roep naar beneden of alles wel goed gaat maar de man vraagt aan mij hetzelfde.
Wat is er dan kapot?
Beneden niets, eerste verdieping niets, maar opeens zie ik glasscherven op de zoldertrap. Voorzichtig gaan we naar boven want wat is er gebeurd dat het glas zo ver het huis in komt?

In de dakkapel zitten drie ramen en in het meest rechtse zit een groot gat. Het is extra stevig dubbel glas en toch zit er door en door een gat in van pakweg 15 tot 20 centimeter doorsnede. We denken aan een vogel maar zien geen veren. Er ligt ook geen vogel in de tuin of in de goot. Maar echt overal ligt glas.

Dit is niet zo maar opgeruimd en we besluiten eerst maar te gaan eten want anders is het zonde van de mossels. Aan tafel proberen we te bedenken wat de oorzaak is geweest. Jaren geleden is eens een raam ingeschoten met een luchtbuks (dat verhaal staat hier) maar dat was enkel glas en zelfs toen was de ravage minder.
Een steen? Hoe hard moet je gooien om een steen door dubbel glas te gooien? Van een zolderraam? Ooit heb ik het raampje met dubbel glas naast mijn eigen achterdeur met een steen ingeslagen omdat de sleutels nog in de achterdeur zaten (de meneer van de woningbouwvereniging kon mij niet aan een sleutel helpen maar herinnerde mij er wel aan dat ik een glasvezekering had) en dat was zwaar werk.
Het mysterie werd dus alleen maar groter.

Uiteindelijk verzamelden we alle moed en klommen naar boven om op te ruimen. Ik liep iets verder de zolderkamer in en daar was de dader: naast het bureau, op de grond zat een grote roofvogel mij met gele ogen aan te kijken en schuifelde toen verder onder de beschutting van het schuine dak. Een buizerd, zei de man meteen.


Wat doe je met een buizerd? In ieder geval niet proberen om zelf te pakken was de snelle managementbeslissing. Hij zat dan wel heel rustig maar als een kat in het nauw alle rare sprongen maakt, dan namen we zeker geen risico’s met een buizerd.

Terwijl ik heel rustig en voorzichtig de grootste scherven opruimde belde de man de dierenambulance. Met een half uur stond hij voor de deur. De man verheugde zich duidelijk op een echte buizerd, voor hem toch ook geen dagelijkse kost.
We maakten ruimte door wat spullen te verzetten en met een snelle greep had hij hem te pakken, gewoon bij de poten.

Voor de snavel was hij niet zo bang maar voor de klauwen des te meer. De buizerd leek redelijk in orde, bij rustig heen en weer bewegen hield hij zijn koppie netjes recht.  Zijn snavel was wel beschadigd, de bovenkant was gespleten, het was een Rob-de-Nijs-modelletje geworden. Volgens de man van de dierenambulance was dat echter niet zo’n probleem.

De vleugels leken ook nog intact maar bij nadere controle vermoedde hij een breuk van de ‘wijsvinger’.

In een plastic kooi ging hij mee naar Utrecht, naar de vogelopvang. We zullen over een paar dagen eens bellen hoe het er mee gaat.
De man van de dierenambulance zei nog dat het maar goed was dat het geen echt dubbel glas was. Hij geloofde het bijna niet toen we zeiden dat het gloednieuw thermo ++ glas was, van een  jaar oud.

Het lijkt er in ieder geval op dat de buizerd in een duikvlucht door het raam is gegaan, gezien de afmetingen van het gat en de weinige veren die we hebben teruggevonden. En dat ie een ongelooflijk harde kop heeft. En dito geluk.

Wij kunnen in ieder geval weer jaren voort op verjaardagen.

h1

Exit eierdief

10/06/2012

Wat vooraf ging: de eieren van de krielkipjes verdwenen uit het leghok. Mogelijke daders: een ekster, een eekhoorn of een martertje.

We installeerden een superdeluxe, state-of-the-art camera. En met we bedoel ik natuurlijk de man des huizes. Hij zocht, vond en bestelde op internet een webcam die ook in het donker goed beeld gaf (infrarood) en met een bewegingsdetector.
Het resultaat mocht er zijn: we konden 24 uur per dag, 7 dagen in de week naar het leghokje kijken. Bovendien stuurde het systeem, via het draadloze internet, keurig een mailtje op het moment dat er sprake was van beweging. Inclusief 5 foto’s.

Theoretisch konden we de dief zo niet missen. Praktisch betekende het een overvolle mailbox van de man des huizes want kennelijk zit een leggende kip niet echt stil. Ieder ei resulteerde in minimaal twintig mailtjes. Maal vijf foto’s.
En toen begon de regentijd en verdween de draadloze verbinding.

Er kwam een extra versterker en een verlengsnoer naar de camera in het hok.
Emails vol leggende kippen volgden maar geen teken van de eierdief.

Het werd tijd om het gras te maaien en de auto te stofzuigen en daar was toch echt dat mooie verlengsnoer voor nodig. Exit camerabeelden.

De camera hangt nog steeds in het hok. Zonder verbinding.
Maar iedere dag rapen we keurig twee eitjes.

Laten we het maar preventief toezicht noemen.

h1

Onverwacht vakantie

06/06/2011


Als zzp-er bepaal je zelf wanneer je wel en niet werkt, dat is één van de grote charmes.
Van te voren zei ik nog smalend iets over ambtenaren en lange Hemelvaartsweekenden. Maar uiteindelijk bleek het wel heel aantrekkelijk en kinderlijk eenvoudig om er in mee te gaan.
Beetje in de tuin zitten, onkruidje trekken, boodschappen doen, vroeg naar bed en iedere keer opnieuw nadenken of het nu zaterdag of zondag is.

Soms maakte ik me even druk. Over de brief van de gemeente over het heikele punt Drieluik Den Dolder. Of over de onzalige plannen in Den Haag om het PGB grotendeels af te schaffen. Of werd de verleiding groot om me te bemoeien met het Twitter-gekibbel van collega-raadsleden over het al dan niet open mogen, moeten, willen zijn van geen enkele, een enkele of welke winkel maar wil op zondag.

Ik deed het lekker allemaal niet. Adem in, adem uit, niet druk maken, genieten van het mooie weer en zelfs van de regen op zondag.

Het drukst maakten we ons over de eksters die ons kippenhok zien als doorlopend buffet met kippenvoer en verse eitjes.
Vandaag is dan ook het nieuwe actieplan in werking: de kippen mogen naar buiten na het leggen van minimaal één ei onder het motto ‘voor een ei ben je vrij!’ Daarna gaat het hok weer dicht tot het eind van de middag.

Het ei van vandaag is geraapt, de kippen en haan lopen hun vaste routes door de tuinen.
Nu is het alleen wachten op de eerste klagende ekster aan de achterdeur. Ook voor hen is de vakantie afgelopen: werken moeten we voor de kost. Allemaal.

h1

Lekker puh

01/06/2011

Cipier: dat is in ieder geval een beroep dat je mij maar beter niet kan laten uitoefenen. Vrijheidsberoving (of -beperking) en ik gaan niet zo goed samen. Dat zit in de familie want mijn tante kon opstappen bij haar vakantiewerk toen ze op verzoek van patiënten de deur van de gesloten afdeling in de psychiatrische inrichting had open gezet.

Wij zijn dol op scharreleieren en die liefde delen we met één van de beesten in de achtertuin, waarschijnlijk de ekster. Zie ook dit verhaal. De meest praktische oplossing is het opgesloten houden van de kippen totdat ze hun ei hebben gelegd en dan pas het hok open zetten.  Maar als ik aan het eind van de ochtend ga kijken is er vaak nog geen ei te zien maar staan de heer en dames wel heel verwachtingsvol voor het gaas.
En ik kan daar dus niet tegen en zet tegen beter weten in de deur open. Dan schieten ze ook echt naar buiten en werken in rap tempo hun parcours af.  Je hoort ze bijna denken: “Wat denkt dat mens wel? Zoveel te doen, zo weinig tijd” en roetjs, daar gaan ze in ijltempo door de moestuin heen.

Maar ja, die eieren, dat wordt dan dus niets. Of ze nu in het hok leggen of toch stiekem ergens onder een struik of achter een stapeltje hout: wij zien ze niet.  Maar de rover is er nog steeds want het laatste stenen nep-ei  is ook weer verdwenen.

En eigenlijk heb ik wel respect: het is toch wel moedig om je in een hok te wagen.
Het eerste deel gaat nog wel: de deur is groot en wijd, de aftocht niet al te moeilijk.

Maar dan wordt het enger: een kleine opening en vluchten is geen optie meer:


En daarna nog een meter dieper het hok in: naar het leghokje:


Met de buit, een toch redelijk groot ei, dezelfde weg terug en naar huis.
Want eerlijk is eerlijk: er is niets terug te vinden, geen snippertje eierschaal.
Als het inderdad de ekster is dan woont ie waarschijnlijk hier boven, in de vijftien meter hoge spar van de buren.
Dat is toch een heel gesjouw met de boodschappen. Inclusief twee stenen eitjes. Grijns.

Als ik na het maken van de foto’s deze middag het hok weer uit stap hoor ik verderop de schrille klepperlach van een ekster.

Maar vandaag zijn de eitjes van ons. Lekker puh.

h1

Ingeloste beloften

28/02/2011

Toegegeven: het zijn vooral beloften die ik mijzelf heb gedaan. Hier en hier.
Het zijn een aantal van mijn goede voornemens. Niet omdat het moest op 1 januari maar omdat het goed is om af en toe weer je koers en doelen vast te stellen.

Wie online voorneemt, moet online verantwoorden.

1. Meedoen met de Fairtrade Businessloop op 16 juni. Of ze het na de champagne nog weten? Sander Jansen (VVD) en Pieter van Ojen (CU/SGP) hebben tijdens de nieuwjaarsborrel toegezegd mee te doen. Renee Tessels van Pro Zeist heeft het in ieder geval al in haar agenda gezet. Ik ben al één keer wezen hardlopen/wandelen. Vermoedelijk zal die frequentie wat opgevoerd moeten worden. Wordt vervolgd dus.

2. Op vakantie naar Argentinië. Met potlood staat het in de agenda: half december tot en met begin januari.

3. Meer eten uit eigen tuin. De plannen voor een moestuintje en kleine kas zijn nog springlevend. Het overleg met de (scharrel)kippen ook.

4. Nog meer leuke mensen ontmoeten. Dat kost geen enkele moeite. Via het werk, de gemeenteraad, Twitter: met grote regelmaat kom ik ze tegen. Dat zetten we dus ook voort.

5. Bomen redden. Als in: meer digitaal en minder papier. In de gemeenteraad is de pilot Digitale Raad nieuw leven ingeblazen en ik heb me opnieuw aangemeld.  We gaan het zien!

6. Ik leen iedere maand $25 uit via http://www.kiva.org. Dat lukt prima. De eerste aflossing is ook al binnen.

7. Dit weblog beter bijhouden. In februari plande ik minimaal 4 nieuwe stukjes per week. Het is vandaag de 28e en mijn 12e stukje deze maand. 4 blogs per week heb ik dus niet gehaald maar ten opzichte van de gemiddeld 5 in de maanden ervoor heeft de stok achter de deur wel geholpen. Ik ga proberen om het vast te houden want het bevalt me wel.

8. De dode berk in de tuin (alleen de stam staat nog)  inrichten als vogelvoederplek. Nu al het top-project van 2011. Iedere dag geniet ik van de vogels en de enkele eekhoorn die op, tegen en onder de berk komen eten. Kauwen, houtduiven, kraaien en tortels. Spreeuwen, merels, kool- en pimpelmeesjes. Roodborstjes, bonte specht, vlaamse gaaien, vinken, boomklevers en -kruipers. De afgelopen week verscheen als klap op de vuurpijl een prachtige goudvink.

En tussendoor werk ik dan nog een beetje.