Posts Tagged ‘muziek’

h1

Comfortmuziek

07/11/2012

Twee of drie seizoenen was het maar op TV, in zwart-wit, nooit herhaald want de banden waren gewist. En toch, staat het nu na dik veertig jaar nog in mijn geheugen gegrift: Ja Zuster, Nee Zuster.
Het zijn dan ook waarschijnlijk niet de TV-beelden die ik heb onthouden maar wij hadden thuis alle LP’s met de liedjes. De muziek, de teksten en de foto’s op de hoes – die vormen mijn herinneringen. Grijs gedraaid heb ik ze, die platen. Toen ik het huis uit was kwamen er cassettebandjes van, daarna de CD’s en nu staan ze allemaal in mijn iTunes.

Comfortmuziek is het voor mij. Ik zing ze mee uit volle macht, ik hoef er niet bij na te denken, de woorden komen vanzelf. Heerlijk voor in de auto bijvoorbeeld.
Of bij vervelende klusjes als schoonmaken. Nu laten we het doen maar in mijn vorige leven moest er één keer in de zoveel tijd eens flink gepoetst en opgeruimd. Ter morele ondersteuning ging dan de muziek hard en met blik op oneindig, het verstand op nul en zingend worstelde ik mij door de klus heen. Mijn kinderen kunnen die muziek en opruimwoede Pavlov-gewijs dan ook niet meer los van elkaar zien.

Vandaag kwam in het nieuws dat Hetty Blok is overleden. Ik vroeg me af of ze het nou erg zou vinden dat ze met haar prachtige carriere toch altijd weer moest vertellen en zingen uit Ja zuster, nee zuster.
En ik zag deze tweet:

Gelukkig. Dank je wel, Hetty. En Annie, Harry, Leen en al die anderen.
Dank jullie wel voor de herinneringen en de liedjes.

h1

Muziek tijdens het werk

09/06/2011

Heel vaak zit er een liedje in mijn hoofd. Dan hoor ik een woord of een geluid en -pats- door woordassociatie plopt er een stukje muziek omhoog. Want muziek zit bij mij vooral vast aan tekst en woorden. Alleen muziek ben ik niet dol op. Klassieke muziek gaat vooral het ene oor in en het andere uit – er zitten geen woorden bij waardoor de muziek kan blijven hangen.

Vertelt iemand dat hij op vakantie gaat naar Frankrijk dan zingt mijn hoofd “We gaan naar Frankrijk” van de Amazing Stroopwafels. Verzucht iemand “It’s not easy” en ik zit in de Muppet show.
Om er maar een paar te noemen.

Muziek is voor mij dus vooral aantrekkelijk als je de woorden kan verstaan. Kan dat niet dan vind ik het al snel een ‘klereherrie’ zoals mijn kinderen zullen beamen.

Luisteren naar de woorden in de muziek maakt het lastig om tegelijk iets anders te doen met taal. Schrijven bijvoorbeeld, een stuk lezen, een gesprek voeren. Werk en muziek gaat bij mij dan ook niet samen.
De hond vindt dat gelukkig ook en op de thuiswerkplek is het dan ook lekker rustig. Maar af en toe werk ik bij een klant op kantoor en daar staat de hele dag de radio aan. Iets popachtigs, waarschijnlijk radio 538 of zo. In ieder geval voor mij de verkeerde muziek: te snelle ritmes, geen echte tekst. En dat is lastig concentreren met mijn bovengenoemde handicap.
Ik ben daar te gast en in de minderheid dus ik pas me aan. Maar vermoeiend is het wel.

Gisteren heb ik maar compensatiemuziek opgezet: Cesaria Evora. Zo vaak gedraaid dat het te vertrouwd klinkt om naar de tekst te hoeven luisteren.
Toch werk vandaag weer in stilte – heerlijk.