Posts Tagged ‘marketing’

h1

Offline/online

19/02/2014

Is er toekomst voor stenen winkels?

Een belangrijk deel van ons leven brengen wij online door. Vanuit de dorozonwoning doen we ook regelmatig aankopen via internet. Zo viel van de week nog een mooi pakje in de bus van Paper Originals – zelfverwennerij die ik even nodig had. Boeken bestellen we via Twitter bij @boekhandelkrvd en ieder kwartaal valt er een prachtig T-shirt in de bus van Limitee.

Afgelopen zaterdag bezochten we met evenveel plezier de Levi’s Store en Anna van Toor op de Slotlaan in Zeist. Zo offline als het maar kan, de eerste hééft niet eens een website en bij de tweede is de koffie prima maar de 3G-ontvangst een stuk minder.

Online en offline winkelen – alle voorbeelden hebben iets gemeen. Ze hebben persoonlijkheid en een verhaal.

Paper Originals is van Mies Dekker – ik heb haar ooit op een cursusdag ontmoet. Niet opvallend, een beetje verlegen vertellend over haar webwinkel. Tot iemand haar vroeg: maar waarom juist producten van papier? Toen begonnnen haar ogen te schitteren en kon je als luisteraar niet anders dan ook enthousiast worden over de prachtige wereld van kaarten en andere bijzondere papieren producten. En daarom koop ik bij haar.

Kleurig verpakt

Kleurig verpakt

@boekhandelkrvd is het Twitteraccount van Boekhandel Kramer & van Doorn uit Zeist. Een paar andere mensen in mijn timeline waren al fan van hen en dat is logisch. Of ik nu echt in de winkel sta of met ze twitter: het is hetzelfde enthousiaste, persoonlijke contact. Nu bestel ik regelmatig een boek via Twitter, ze leggen het voor me apart en ik haal het op in de winkel. Waar ik bijna altijd nog wat anders meeneem want ze hebben een assortiment om u tegen te zeggen. Ik krijg advies en prima service op maat.

Limitee laat ieder kwartaal een nieuwe print ontwerpen voor op een T-shirt van biologische katoen. Ieder jaar krijg ik vier keer een verrassing op de mat – een andere kunstenaar, een andere kleur en vooral ook een ander verhaal. Over stadsbijen, een mensenredder in China, fietsen, tegen stierenvechten of voor windenergie. Ik weet wat ik krijg, namelijk een goede kwaliteit T-shirt in mijn maat, maar wordt iedere keer weer verrast.

Limitee

De Levi’s Store in Zeist is niet zo groot. Maar de eigenaar vraagt naar de wensen van de man, bekijkt hem met deskundige blik en stuurt hem met de juiste broeken de paskamer in. Behulpzaam, deskundig, klantvriendelijk. De man staat tevreden na 15 minuten buiten met zijn goed passende nieuwe aanwinsten.

Bij Anna van Toor is het mijn beurt. Ik vraag een verkoopster of ze mij kan helpen en zij antwoordt meteen: “Natuurlijk.” Ik leg zo goed en zo kwaad uit wat ik wil: iets netjest, niet te zakelijk maar wel voor mijn werk. Na enige tijd zijn we het eens en zij gaat voor mij shoppen in de winkel. Ik blijf in het pashokje en probeer alles wat zij aandraagt. Ook die dingen die ik zelf nooit uit het rek zou hebben gehaald maar die vaak veel leuker staan dan ik dacht. In geval van twijfel haalt ze gewoon weer wat anders. Na ruim een half uur ga ik tevreden met een tas vol de winkel uit. Alles past bij mij en bij elkaar. Heerlijk, geen miskopen. Dezelfde ervaring heb ik trouwens bij Anna van Toor in Bilthoven en Utrecht.

Terug naar de vraag: is er toekomst voor stenen winkels? Nou en of. Zeker voor kleding en schoenen. Maar dan wel in een winkel die bij mij past. Ik hoef geen aanbiedingen op maat uit een marketingdatabase op basis van vorige aankopen. Maar ik wil wel persoonlijke aandacht. En het liefts een verhaal.

 

h1

Zinloos vragen

24/03/2013

De Donald Duck en ik hebben samen een lange geschiedenis.
Mijn opa en oma hadden vanaf het eerste nummer een abonnement op het vrolijke weekblad voor mijn jongst tante en bij ieder bezoek en logeerpartij kwamen de dozen met oude Ducken tevoorschijn. Uren heb ik er in gelezen, maakte kennis met de Disneyfiguren maar ook met Ollie B. Bommel die als vervolgstrip in het blad stond. Dat was iedere keer weer zoeken in de dozen en stapels naar het volgende nummer om het verhaal te kunnen blijven volgen.

Thuis hadden we ook een abonnement op de Donald Duck. Ik denk dat het ergens eind jaren zeventig, begin tachtig is stop gezet door mijn ouders maar ondertussen stonden ook daar kisten vol die we op regenachtige zondagen en in vakanties regelmatig weer eens doorwerkten.
Op de middelbare school werd mijn liefde nog eens bevestigd door de leraar geschiedenis, Rijxman. Oudere heer, altijd keurig in het pak maar met vaak de nieuwste Donald Duck mee. Hij beweerde dat je daarin uitstekend de tijdgeest kon volgen en vooral ook kon leren over de Amerikaanse cultuur, normen en waarden.

Begin jaren negentig waren mijn eigen kinderen oud genoeg om een abonnement te kunnen verantwoorden. Toen ze gingen puberen werd de Donald Duck te kinderachtig gevonden en zette ik er met pijn in mijn hart een punt achter.
Een paar jaar later gaf ik eindelijk aan het kind in mijzelf en vanaf die tijd lees ik iedere week weer mijn favoriete tijdschrift.

Wel vond ik het tijd om een eind te maken aan losse stapels en dozen en investeerde in officiële verzamelbanden. Niet goedkoop maar dan heb je ook wat. Een keer per jaar of zo gaan alle Ducken netjes op volgorde in de gele mappen.

Maar mappen raken vol en er ligt nu al weer bijna anderhalfjaar aan Ducken op een stapel, te wachten op archivering. Vrijdag surfde ik dan ook naar donaldduck.nl en kwam via via terecht op de webshop van Sanoma Media, de uitgever. De verzamelbanden kosten 9,95, dat is redelijk prijzig maar ik heb niet veel keus. Op Marktplaats biedt niemand ze aan en na enige aarzeling besluit ik toch maar te bestellen. Hoewel ik 20 Euro per bewaarjaar best een dure investering vind. Dat maakt mij al niet tot een blije besteller.

Nu moet ik wel even vermelden dat op zich geen moeite heb met het verstrekken van (persoonlijke) gegevens zolang het maar zinvol is. Zonder problemen tik ik dan ook mijn naam en adresgegevens in want dat die het makkelijker maken om de banden ook inderdaad bij mij af te leveren is logisch.
Maar dan wil Sanoma ook nog mijn geslacht en geboortedatum weten. En dat vind ik onzin. Recalcitrant vul ik 1 januari 1901 in maar wordt het systeem tikt mij op de vingers. Kennelijk mag een 112-jarige geen verzamelbanden bestellen. Natuurlijk kan ik zomaar een andere willekeurige datum invullen maar ik voel me opeens principieel worden. Soms kan ik dat zo hebben.

Ik besluit mijn vraag te stellen op Twitter en krijg snel antwoord.

foto - Version 2 foto   foto - Version 2  foto foto

Dus iemand van 14 mag zijn of haar zakgeld niet bij Sanoma besteden in de webshop. Je kan wel bellen en gewoon bestellen en dan maakt leeftijd kennelijk niets uit.
Mag ik dat raar vinden? Heel raar zelfs?
En waarom geven ze geen antwoord op de essentie van mijn vraag?

Het wordt tijd dat ze daar bij Sanoma eens wat klantgerichter en klantvriendelijker hun systeem gaan inrichten. Ook, of misschien zelfs juist, als er sprake is van gedwongen winkelnering.

h1

Crowdsourcen in een trein

14/03/2013

http://www.flickr.com/photos/adesigna/
Afgelopen weekend zat ik in de trein naar Eindhoven, op weg naar het D66-congres. Het was aardig vol maar dat bleek een reden te hebben. Bij vertrek uit Utrecht klonk de conducteur door de omroepinstallatie: “Het is druk in de trein zoals u merkt. Kennelijk heeft u allemaal besloten om vandaag gebruik te maken van uw kortingskaarten van Albert Heijn, Kruidvat en Blokker.”
Dat verklaarde wel de grote vertegenwoordiging van grijzende echtparen. Ik baalde wel even kennelijk de enige te zijn die de volle prijs had betaald maar stapte daar snel overheen.
De intercomstem ging verder: “Het is belangrijk om te weten dat er eerste klas en tweede klascoupées zijn en u mag alleen in de eerste klas zitten wanneer u daar een kaartje voor heeft. We gaan er een leuke dag van maken.” Persoonlijk zat ik niet te wachten op een soort reisleidster maar de grijze echtparen knikten waarderend. En eerlijk is eerlijk: verder hebben we niets meer gezien of gehoord van de conducteur.

Op het congres zat ik onder andere bij een sessie over en van ondernemers. Veel oude economie nog maar ook vleugjes nieuwe. Over het zoeken van investeerders werd vooral geklaagd over banken maar kwam toch ook even crowdsourcing en crowdfunding ter sprake.

Op de weg terug vond de man aan de andere kant van het gangpad een rode portemonnee op de bank. Hij liet hem aan mij zien en vertelde nadrukkelijk dat hij hem zo zou afgeven aan de conducteur. Er kwamen meer mensen om ons heen zitten. Halverwege de reis werd het duidelijk dat de kans op een conducteur vrij klein was. De man raakte in gesprek met het meisje naast hem, tegenover hem zat een jongen met dopjes in zijn oren naar zijn telefoon te luisteren. Tegenover mij zaten twee oudere dames die waren wezen winkelen in Den Bosch.

De man en het meisje besloten de portemonnee open te maken op zoek naar een naam of telefoonnummer. Ze vonden een naam, de jongen aan de overkant haalde de dopjes uit zijn oren en zocht op zijn telefoon naar de naam op internet en Facebook. Hij vond haar en stuurde een berichtje. Hij legde dat uit aan de vinder. Die snapte het wel maar niet helemaal. De dames tegenover mij ook niet: “Kan dat dan als je iemand niet echt kent en geen vrienden bent?”. Achter mij zaten kennelijk ook twee jongens die bereidwillig uitleg gaven over de instellingen op Facebook. De dames knikten min of meer begrijpend, beetje verbaasd over de mogelijkheden.
Daarna legde het meisje geduldig uit hoe het zat met een OV-chipkaart en de studentenversie ervan.

We naderden Utrecht. “Lopen jullie dan wel even met mij mee naar Gevonden Voorwerpen straks?’ Het meisje knikte, de man keek opgelucht. Blij dat hij niet hoefde te vertellen aan het loket over de actie met Facebook.

En ik was getuige van een ware crowdsourcing actie waarbij kennis en kunde er plekke werd gedeeld om een probleem op te lossen.

Soms is het zo simpel.

 

h1

Relativiteitstheorie

24/02/2013

Morgen geef ik weer een workshop Macaronimarketing voor een aantal zelfstandig ondernemers. Het gaat over vraag (wat wil de klant eigenlijk) en aanbod (hoe kan ik mijn diensten en producten zo verpakken dat ze aansluiten bij de vraag).

Eén van mijn favoriete onderdelen is het aantonen dat alles relatief is. De context bepaalt voor een belangrijk deel hoe we iets beoordelen. Visueel is onderstaand plaatje een mooi voorbeeld.

lottocube

Het middelste vierkantje bovenop, op de voorkant en het losse vooraan zijn precies dezelfde kleur. Echt waar. Kijk hier voor het bewijs.
Het is de context van de omringende kleur en de schaduw waardoor onze perceptie wordt beïnvloed.

Maar ook voor producten en diensten kun je hier gebruik van maken. Stel je wilt als fotograaf 100 Euro vragen voor een portretsessie. Dan kun je deels zelf de context creëren waardoor deze prijs in perpectief wordt gezet. Bijvoorbeeld door drie duurdere opties te noemen in je prijslijst.
Of door aan te geven hoeveel tijd er in totaal gemoeid is voordat het portret ingelijst en wel aan de muur kan worden gehangen. Dan zet je het in perspectief van hoeveel waar je krijgt voor je geld.

Daarom heet de workshop Macaronimarketing. Dat is en blijft pasta: een mengsel van meel en water in een specifieke, herkenbare vorm.
Maar stop het in een kilopak en het is een snelle gezinsmaaltijd. In een doosje samen met wat verse groenten wordt het een culinair maaltijdpakket. In een zakje met verf, koord en glitters is het een knutselpakket.

Alles is relatief. En het is zelden zwart-wit. Want zwart-wit is voor luie mensen.

luiekleurplaat

 

h1

Het jaar van de macaroni

21/12/2012

2012 was ook het jaar van de macaronimarketing – mijn eigenwijze manier om ZZP-ers op weg te helpen met hun positionering en herkenbaarheid.
De naam komt van een vergelijking de ik voor iemand maakte over wat marketing volgens mij kan betekenen voor zelfstandig professionals. In het schap met pasta staan veel verschillende soorten macaroni die fysiek niet veel van elkaar verschillen: bloem en water opgedroogd in een herkenbaar vormpje. Toch kun je door de manier van verpakken je verkoopverhaal aanpassen op een andere doelgroep.
Een groot en goedkoop pak voor gezinnen of sporters.
Een ‘Jamie-Oliver-versie’ met recept voor de hobbykoks.
De meergranenversie voor de gezonde, verantwoorde eter.
En een versie met verf en lijm voor knutselende kinderen.

Zelfde product, ander verhaal, andere doelgroep. De klant zoekt in het schap naar het product dat het beste bij zijn of haar wens ligt.
En dat moeten we als ZZP-ers ook doen: aansluiten bij de vraag van de klant en herkenbaar zijn als oplossing en antwoord.

Begin dit jaar begon ik met Focusgesprekken – iedere eerste maandag van de maand onder het motto ‘gratis maar niet voor niets’.
Het leverde hele leuke gesprekken op en iedere keer als de sirenes gaan komen de herinneringen weer bovendrijven.
Van de deelnemers kreeg ik in ruil weer feedback die ik mocht gebruiken op mijn website.

In de zomer besloot ik om het niet meer voor niets te doen: het concept had zich bewezen, de waarde ook en daar mag van de deelnemers best wat tegenover staan.

Naast de Focusgesprekken ontstond een groepsversie: eerst als Pasta en de 5P’s voor ZZP-ers en later kortweg als Macaronimarketing.

macaronimarketing

Leuk om te doen maar het werven van deelnemers is zeer intensief – ZZP-ers besteden niet graag geld aan workshops en kijken lang de kat uit de boom. Begrijpelijk. Maar voor mij reden om het anders te doen.
Nu probeer ik het via het Tupperware-model: geïnteresseerden in een workshop kunnen zelf mededeelnemers werven en krijgen per betalende klant zelf een korting. Aanbeveling van iemand die je kent werkt toch altijd het beste.

2013 wordt het jaar van Macaroni en Tupperware – wie doet er mee?

h1

Voor jezelf, voor Eline en voor mij

19/08/2012

Woon je in de buurt van Zeist? Ben je ondernemer, ZZP-er of wil je dat worden? Heb je kinderen in je omgeving die wellicht beelddenkers zijn?

Dan is dit voor jou bedoeld. Om ervoor te zorgen dat je jezelf, Eline en mij een plezier doet.  In die volgorde.

Zodat je op 1 september de kans grijpt om mij en een aantal andere experts optimaal het hemd van het lijf te vragen. Over creatieve marketingideeën,  boekhoudkundig advies, het aanboren van nuttige netwerken, aandachtspunten op HR-gebied, tips om je website te optimaliseren en social media  gebruik. Consulten over werk-privébalans en over makkelijker leren voor kinderen.
Om maar wat te noemen.

En dat alles voor een belachelijk klein bedrag – om eerlijk te zijn is de kwaliteit-prijsverhouding volkomen scheef. Het tarief is namelijk maar 50 Euro per half uur. En ieder volgend consult is slechts 25 Euro.
Dat krijg je nergens anders.

Voor jezelf
Dit is, om in marketingtaal te spreken, een unieke mogelijkheid om heel goedkoop professioneel en betrouwbaar advies te krijgen.
Allemaal op één lokatie, allemaal experts op hun vakgebied, allemaal pragmatisch en maar uit op één ding: antwoord geven op jouw vragen.  Een overzicht van de experts, wat zij kunnen en wat je hen zou kunnen vragen staat hier.

Voor Eline
En je doet het ook nog eens voor Eline: vijf jaar, met de mooiste lach van de wereld en zal nooit kunnen lopen. De totale opbrengst van de dag gaat naar de Stichting Vrienden van Eline, zij sparen mee voor de rolstoelbus die de 5 -jarige Eline en haar familie straks nodig hebben om samen op pad te kunnen blijven gaan. De aanpassingen worden betaald via de WMO maar de bus moet zelf worden aangeschaft.


Voor mij

En uiteindelijk doe je natuurlijk ook mij een plezier. Omdat ik er van overtuigd ben dat Eline en haar familie het verdienen. Omdat ik, ook zonder een vergoeding, het heerlijk vind om anderen te helpen met mijn kennis, ervaring en vooral ook creatieve ideeën.

Omdat ook deze manier van fondsenwerven in eerste instantie een idee van mij is. Omdat ik denk dat mensen eerder geld over hebben voor een goed doel als ze er zelf ook iets wijzer van worden. (Omdat ik het nog steeds raar vind dat mensen andere mensen sponsoren als die heel hard gaan lopen of veel gaan fietsen.) En omdat ik heel graag gelijk wil krijgen.

Voor mezelf, voor Eline en voor jou.

Kijk daarom op de webpagina met informatie over MOVE that bus!, kies een expert of liefst meerdere en stuur een mailtje om je consult(en) te boeken op 1 september. We zitten in het Koetshuys aan het Zusterplein en spontaan binnenlopen mag natuurlijk ook – maar dan kan het zijn dat je op je beurt moet wachten, afspraken gaan voor.

Help jezelf, help Eline. En o ja, help mij.

h1

Origineel

19/01/2012

Afgelopen vrijdag, ja de dertiende, was het tijd om na te denken over wat ik eigenlijk wil en doe met WongWorks. Soms is het even nodig om met anderen om je heen, zonder afleiding en met goede begeleiding hardop te zeggen wat je doet, wat je wilt en waar je naartoe werkt.
‘Mijn ideale jaar’ van Hennie Tibben bleek daarvoor heel erg geschikt. Pragmatisch, lekker tempo en vooral ook een leuke groep van acht mede-denkers.

Alleen al door weer nieuwe mensen te leren kennen is zoiets voor mij eigenlijk al geslaagd. Desondanks ging ik huiswaarts volop energie, goede voornemens en plannen.

Naast mij zat Yvonne (@opgeruimd), zij noemt zich life coach en helpt anderen om op te ruimen en te organiseren. Alleen al naast haar zitten heeft zo’n goede invloed dat ik subiet ben begonnen met het ordenen en opruimen van mijn ongemerkt steeds meer dichtslibbende werkplek. Heb je een wat grotere berg waar je tegenaan zit te hikken dan kan ik haar van harte aanbevelen.

Veel tekst-en taalmensen ook. Maar ook sieradenontwerpster Suzanne Schaars (van Clic) en natuurlijk Mies.

Mies komt bescheiden over maar gaat stralen als ze het heeft over haar webwinkel Paper Originals. Ze houdt van mooie en bijzondere papierproducten en haar visitekaartje is een mooi voorbeeld.

Door haar enthousiasme ga ik ’s avonds meteen op haar site kijken.

En ze heeft gelijk: ze verkoopt prachtige dingen. Zo prachtig dat ik meteen een bestelling plaats.
Vandaag is het afgeleverd – origineel en prachtig.

Kleurig verpakt

 

Netjes beschermd

Genieten!

En dat is dan ook meteen een mooi motto voor mijn ideale jaar 2012: origineel en prachtig!
En structuur. Vooral structuur. En genieten.