Posts Tagged ‘lijstje’

h1

Te doen, streep, gedaan

20/10/2014

Ik ben dol op lijstjes, vooral lijstjes waar je kan afstrepen.
Mijn eerste dagen op de Montessorischool, waar ik in de vijfde klas instroomde, bracht ik door met het maken van een aftekenschrift. Bladzijden en bladzijden in een ruitjesschrift, stuk voor stuk gewijd aan een serie werkjes of kaarten. Per serie een eigen kolom, ieder met een eigen lengte, ieder werkje een eigen hokje. Taal, rekenen, aardrijkskunde –  het stond er allemaal in.
Had je een kaart of werkje goed afgerond dan werd deze afgetekend in het schrift. De onderwijzer noteerde de datum en zelf kleurden we de vakjes vaak nog voor extra effect.
Zo kon je precies zien wat je al gedaan had en wat er kwam. Aan het eind van de zesde klas was mijn schrift praktisch helemaal vol. Wat een heerlijk voldaan gevoel was dat.

Boodschappenlijstjes – tegenwoordig maak ik ze wel eens in Appie, de app van Albert Heijn. Die sorteert de boodschappen zelfs op looproute van onze eigen vestiging. En met één tikje streep je door wat er al in het karretje ligt. Heerlijk.

Sinds een paar weken heb ik een Fitbit – een bandje om mijn pols die telt hoeveel stappen ik heb gedaan. Met een bijpassende app op mijn telefoon waarop ik kan zien of ik mijn doel al heb gehaald. Tienduizend stappen is de bedoeling, iedere dag weer. Als ik dat haal dan knipperen de vijf kleine lichtjes op de armband en begint deze te trillen. Supersimpel maar het werkt wel. Nu loop ik graag drie keer per dag het rondje met de hond door het bos en soms neem ik zelfs een extra lange route om mijn doel eerder te halen.
Zo simpel kan meer bewegen dus zijn.

En dan natuurlijk de to-do-lijst – het lijstje met alle dingen die ik graag zou willen doen op een dag. Of zou moeten doen. Er staat eigenlijk altijd te veel op en meestal kijk ik aan het eind van de dag wat teleurgesteld naar de paar vinkjes die ik heb kunnen zetten.
Vandaag deed ik het anders. Naast het to-do-lijstje lag een done-lijstje: dat werd in de loop van de dag een lange lijst van allemaal nuttige zaken die ik wel had gedaan maar die niet op de to-do-lijst stonden. Omdat ik ze even vergeten was of te gewoon vond (email bijvoorbeeld en Twitter) om ze te plannen.
Ik ga dat vaker doen, zo’n done-lijstje. Omdat het een lekker gevoel geeft.

IMG_3421

h1

Wasmand

07/09/2011

Iedere keer als ik de schone was uit de droger haal (of van de wasmolen – maar deze ‘zomer’ dus niet zo vaak)  dan neem ik mij voor om de hele mand meteen weg te werken.
Alles vouwen wat kan en strijken wat moet.

Op één of andere manier wil dat niet lukken. Het lijkt vaak zo logisch om te wachten op de volgende lading, dat is efficiënter of in ieder geval minder moeite. Maar het belangrijkste: het is niet nu.

Na wasmand twee is de drempel om er aan te beginnen weer wat hoger. Vanavond. Morgenochtend. Zaterdag. Misschien.
En iedere avond staan die manden er nog.

Soms keer ik zo’n mand vast enthousiast om op het bed. Dan kan ik er niet meer omheen. Dan moet ik er wel wat mee voor ik naar bed ga.
Maar meestal betekent dat alles weer in de mand schuiven en het spel begint opnieuw.
Op zich groeit de stapel was nu minder hard want het vissen is begonnen: ondergoed, sokken, een handdoek – net wat nodig is.

Onze vakantie is in zicht en de stapel was drukt op mijn schouders. Samen met een hele rij aangegane verplichtingen qua werk en politiek.
Ik klaagde er afgelopen zondag even over tegen mijn grote zoon. Hij luisterde. En bood aan dat hij eventueel van de week langs kon komen om te strijken voor me. De lieverd.

En dat was het duwtje wat ik nodig had: maandagavond was het even doorbijten met wassen, drogen, vouwen en strijken maar ik ben weer helemaal bij. De kast is vol, de manden leeg.

Nu nog twee klantverhalen, twee persberichten, twee raadsvergaderingen, een nieuwsbrief en de twintig andere klusjes. Maar zondag zijn we onderweg: met schone kleren, naar het zuiden, naar de zon. Ha.

h1

Vrijheid in gebondenheid

05/08/2011

Als zzp-er ben je eigen baas: je hoeft geen verantwoording af te leggen, alleen aan jezelf.
Dat is de theorie en dus niet waar. Verantwoorden moet je natuurlijk wel aan je klanten, aan diegenen die betalen voor wat je levert.
En aan de belastingdienst.
Want om in aanmerking te komen voor de mooie geste van de startersaftrek moet je wel kunnen bewijzen dat je zzp-bestaan ook je hoofdbezigheid is. Om te voorkomen dat iedere Nederlander opeens op papier een eigen bedrijfje start, puur en alleen voor het belastingvoordeel.
Dat snap ik wel.

Wat ik echter niet snap is dat de Belastingdienst dat vaststelt aan de hand van het aantal uren dat je in je onderneming steekt: minimaal 1225 uur per jaar. Want dat betekent dat ik minimaal zo’n acht maanden van het jaar zit bij te houden hoeveel tijd ik besteed aan WongWorks en wat ik dan doe.

En ik heb daar moeite mee, om verschillende redenen.

Allereerst moet ik iedere werkdag weer bedenken: wat heb ik eigenlijk gedaan vandaag? Hoeveel tijd heb ik waaraan besteed. Reken maar dat er maar weinig werknemers zijn die dat voor hun baas hoeven te doen. Ja ik, toen ik voor een PR-bureau werkte en dat droeg aardig bij aan de werkdruk. Maar daar werd ook per gewerkt uur voor mij betaald.

Maar belangrijker : wat zeggen die uren nou helemaal?  “Ja, maar”, zei de meneer van de belastingen die vorig jaar langskwam om mij als starter te helpen, “We hebben wel eens een mevrouw gehad die zei dat ze vier uur deed over het sturen van een rekening”.
Ja, en? Wat maakt dat uit? Hoe lang mag je dan wel doen over het maken en versturen van een factuur?

Stel nou eens dat ik met twee uur heel efficiënt en hard werken per dag uitstekend kan verdienen. En daarna de rest van de tijd lekker ga wandelen in het bos, vrijwilligerswerk doen, lekker koken en veel boeken lezen. Ben ik dan geen ondernemer? Verdien ik dan niet zelf de kost? Dan wordt je gestraft omdat je slimmer werkt dan een ander.

Hoe makkelijk zou het niet zijn als de Belastingdienst gewoon kijkt naar je totale inkomen. Is meer dan de helft afkomstig uit je onderneming dan kom je in aanmerking voor de startersaftrek en ander ondernemersvoordelen.
Geen gezeik over het bijhouden van uren. Geen verantwoording af leggen over je tijdsbesteding: alleen maar over de kwaliteit van je werk. Aan de klanten die ervoor betalen. Zoals het hoort.

h1

Kistjes schuiven en ontsnappen

26/06/2011

Lang, lang geleden, toen mijn computer het formaat had van een bagagekluisje op de sportschool, kreeg ik een paar spelletjes op een floppy. Toen in die tijd dat je wel een computer had maar geen internet. Ja, zo oud  ben ik.
In ieder geval was één van die spelletjes op dat floppy Sokoban: in een soort van doolhof liet je een mannetje kistjes duwen naar het magazijn. Er aan trekken kon niet dus een kistje in een hoek of tegen een muur betekende overnieuw beginnen. Ik vind dat soort puzzels heerlijk.


Tegenwoordig zie je nog steeds varianten op dit spel en één van de leukste online versies vind ik persoonlijk Phantom Mansion. Veel uitgebreider dan alleen het schuiven van kistjes maar de levels gaan van simpel naar ingewikkelder. Er is een hele regenboogversie: van rood tot en met zwart. Daar zijn heel wat avonduren in gaan zitten.

Een ander soort spel dat ik leuk vind om te doen zijn de zogenaamde Room Escape games. Eén van de eerste die ik tegen kwam was deze: The Blue Chamber. Met wat hulp van forums kwam ik er uit en ging op zoek naar meer van dit soort spelletjes. Er zijn er legio tegenwoordig en niet allemaal zijn ze even leuk of logisch.
Maar regelmatig zijn er juweeltjes, qua vormgeving en puzzeltjes. Een mooi voorbeeld zijn die van Neutral zoals Sphere.

En weer anders maar ook prachtig: de serie Grow van Eyemaze. Het verloop is afhankelijk van de volgorde van de verschillende knoppen. Heerlijk om naar te kijken en een uitdaging om alles op het hoogste level te krijgen.

Zo, mijn reputatie van aan-de-computer-vastgebakken-nerd-met-tijd-over is weer bevestigd. Jullie ook een prettige zondag!

h1

De schoenen van Patrick

05/03/2011

Iedere maand leen ik $25 uit via de micokredieten van Kiva. Ik zou kunnen zeggen dat ik als zelfstandige ondernemer andere ondernemers wil helpen. Maar dat is niet zo.
Ik wil als bevoorrecht mens in een bevoorrecht land iemand met respect op weg helpen om economisch onafhankelijk te worden.

h1

Ingeloste beloften

28/02/2011

Toegegeven: het zijn vooral beloften die ik mijzelf heb gedaan. Hier en hier.
Het zijn een aantal van mijn goede voornemens. Niet omdat het moest op 1 januari maar omdat het goed is om af en toe weer je koers en doelen vast te stellen.

Wie online voorneemt, moet online verantwoorden.

1. Meedoen met de Fairtrade Businessloop op 16 juni. Of ze het na de champagne nog weten? Sander Jansen (VVD) en Pieter van Ojen (CU/SGP) hebben tijdens de nieuwjaarsborrel toegezegd mee te doen. Renee Tessels van Pro Zeist heeft het in ieder geval al in haar agenda gezet. Ik ben al één keer wezen hardlopen/wandelen. Vermoedelijk zal die frequentie wat opgevoerd moeten worden. Wordt vervolgd dus.

2. Op vakantie naar Argentinië. Met potlood staat het in de agenda: half december tot en met begin januari.

3. Meer eten uit eigen tuin. De plannen voor een moestuintje en kleine kas zijn nog springlevend. Het overleg met de (scharrel)kippen ook.

4. Nog meer leuke mensen ontmoeten. Dat kost geen enkele moeite. Via het werk, de gemeenteraad, Twitter: met grote regelmaat kom ik ze tegen. Dat zetten we dus ook voort.

5. Bomen redden. Als in: meer digitaal en minder papier. In de gemeenteraad is de pilot Digitale Raad nieuw leven ingeblazen en ik heb me opnieuw aangemeld.  We gaan het zien!

6. Ik leen iedere maand $25 uit via http://www.kiva.org. Dat lukt prima. De eerste aflossing is ook al binnen.

7. Dit weblog beter bijhouden. In februari plande ik minimaal 4 nieuwe stukjes per week. Het is vandaag de 28e en mijn 12e stukje deze maand. 4 blogs per week heb ik dus niet gehaald maar ten opzichte van de gemiddeld 5 in de maanden ervoor heeft de stok achter de deur wel geholpen. Ik ga proberen om het vast te houden want het bevalt me wel.

8. De dode berk in de tuin (alleen de stam staat nog)  inrichten als vogelvoederplek. Nu al het top-project van 2011. Iedere dag geniet ik van de vogels en de enkele eekhoorn die op, tegen en onder de berk komen eten. Kauwen, houtduiven, kraaien en tortels. Spreeuwen, merels, kool- en pimpelmeesjes. Roodborstjes, bonte specht, vlaamse gaaien, vinken, boomklevers en -kruipers. De afgelopen week verscheen als klap op de vuurpijl een prachtige goudvink.

En tussendoor werk ik dan nog een beetje.

h1

Voederberk kan afgevinkt

05/02/2011

Het stond op mijn lijstje en kan nu afgevinkt: de berkenstam omtoveren tot vogelvoederplek.

Vanachter mijn bureau kijk ik zo de diepe achtertuin in van de doorzonwoning en geniet dagelijks van alle vogels die voorbij komen. Deze winter voeren we ook heel regelmatig, zowel op de grond (mede voor de kippen) als op de houten tuintafel. Dat wordt gewaardeerd,  gezien de grote aantallen vogels die langs komen. Ik kijk nu net weer uit op een specht, een aantal spreeuwen, koolmeesjes, een kauw en natuurlijk de krielkippen.

Dat betekent wel dat de tuintafel wat begint de lijden onder de vogelpoep. Tegelijkertijd staat de resterende stam van de dode berk een beetje te niksen halverwege de tuin. Vandaar mijn briljante idee om daar een voerplek van te maken. Het idee werd welwillend ontvangen door de man met het gereedschap maar al snel werd duidelijk dat hij geen haast had om het ook te realiseren.
Woensdag stond ik dan ook bij de bouwmarkt en na wat rondneuzen kwam ik terug met wat berkenhouten boekenplankdragers, spijkers, oogjes en musketonhaken. Helemaal achter in de tuin staat een oude tafel langzaam aan in elkaar te zakken en de eerste plank lag al op de grond.

Eerste zaagde ik daarvan een aantal kleine plankjes.

Daarna timmerde ik er iedere keer drie dwars op de steunen. De man van het gereedschap had zich wijselijk teruggetrokken in de voortuin waar nodig nog wat moest worden gesnoeid.
De steuntjes kwamen met grote spijkers op de stam. Net zo hoog dat het voer makkelijk kan worden aangevuld.

De derde steun kreeg twee oogjes aan de onderkant en kwam veel hoger te hangen. Touwtje erdoor, musketonhaak er aan en vastgemaakt onderaan de stam op twee spijkers. Zo kan de haak naar beneden zakken, maken we er een netje pinda’s of een vetbol aan vast en kan het geheel weer omhoog.

Ik zeg: laat ze maar komen, die vogels!


(Wat je hier niet goed kan zien is dat er alleen nog een stam staat van de berk. Vanwege omwaaigevaar is de dode boom op ongeveer zes meter hoogte afgezaagd.
)