Posts Tagged ‘krielkippen’

h1

Krielkip

28/03/2015

Bij de nationale tuinvogeltelling staan ze niet op het lijstje maar voor ons tellen wel zeker mee. De tuin van de doorzonwoning kan niet zonder ze: onze scharrelkrielkippen. Op dit moment is het een clubje van één haan en drie hennetjes maar in de loop van de jaren is de samenstelling altijd onderhevig geweest aan verandering. Oudere kippen gingen dood of verdwenen, kuikens werden geboren, haantjes uitgeplaatst en nieuwe kippen gekocht of gekregen. En jaren geleden heeft een vos het openstaande kippenhok gebruik voor een order van vijf McChicken, om mee te nemen. Sindsdien is de slaapstok een meter hoger gemonteerd maar het hok staat nog steeds open.

De huidige kippen hebben onlangs besloten dat ze ook in de struik naast het hok kunnen slapen. Wij vonden dat een minder goed idee en op een zaterdag aan het eind van de middag deden we een poging om ze uit de struik te plukken en het hok in te jagen. De kippen waren echter zwaar beledigd en kozen het hazenpad, luid tokkend fladderden ze terug de tuin in. We besloten te wachten tot ze gekalmeerd waren en het echt donker werd voor poging 2. (Kippen zien niets in het donker en blijven dan praktisch zitten als je ze wilt pakken.)

Weer terug binnen kwam na een tijdje de uitwonende zoon binnen om mee te eten. Toen hij al een half uur binnen was liet hij een foto op zijn telefoon zien en vroeg of dat misschien een van onze kippen was die hij verderop in de straat was tegengekomen?

IMG_3761

Inderdaad, een prachtige Hollandse kriel. Drie blokken verder aan de voorkant van onze straat. Waarschijnlijk in de paniek aan de fladder geslagen en de weg kwijt geraakt.
Ik ging kijken en ja hoor, daar liep ze, heel bedaard in een voortuin. Niet van plan zich te laten vangen, ook niet met kippenvoer dat ik inmiddels gehaald had.
Intussen kwamen er verschillende buren naar buiten die de kip ook al hadden opgemerkt. Na een kwartier van de ene tuin naar de andere tuin achterna zitten en opjagen gaven we het op.

Eenmaal thuis controleerde de man het kippenhok en telde keurig drie kippen en een haan. De loslopende kip was helemaal niet van ons!

De volgende dag ging ik toch nog een keer kijken en als volleerde scharrelkip hobbelde ze vrolijk rond, buiten bereik van grijpende handen. Ik besloot het er bij  te laten.

Als ik nu door de straat loop kijk ik iedere keer even of ik haar nog zie lopen maar nee. Misschien dat iemand anders haar toch heeft kunnen vangen en naar een kippenhok gebracht. Of ze was minder streetwise dan ze dacht en is gepakt door een kat. In ieder geval is ze dan vrij en scharrelend ten onder gegaan.

Advertenties
h1

Toeval?

27/03/2014

Dinsdag nam ik afscheid van de gemeenteraad en maakte nog één keer gebruik van mijn spreekrecht. Ik vertelde over Bessenland.

Dat wist niemand, ook Hylke niet die als enige ‘blijver’ officieel afscheid nam van ons als collega’s. Als symbolisch cadeau had hij vier fruitplanten meegenomen. De moeilijkste, de kiwi, viel in goede aarde bij collega Pieter. Hij houdt wel van uitdagingen.
De druif was direct de keuze van Marijke en vervolgens koos Marion voor de framboos.

En ik eindigde met wat absoluut mijn eerste keus zou zijn geweest: deze prachige rode bes. Toeval of een mooie samenloop van omstandigheden?

Jonkheer van Tets krijgt een mooie plek in de voortuin, dan bemoeien in ieder geval de kippen zich niet met het oogsten.

rode bes

 

h1

Het is een goed jaar voor…..

02/09/2013

eikel

Het is een een uitstekend jaar voor eikels. Dat is leuk voor de vlaamse gaaien en de eekhoorns. Iets minder is het voor ons mensen want de eiken in onze tuin zijn behoorlijk aan de maat, zo’n twintig meter hoog, ze steken ruim boven het dak uit.

Enig idee hoe hard zo’n eikel aankomt na een vrije val van twintig meter?
Nu al horen we regelmatig een harde ‘pok’ wanneer er eentje neerkomt op de houten tafel.
En dan moet de herfst nog beginnen. We leggen de valhelmpjes alvast klaar.

Maar voor die tijd gaat de hele tuin op de schop. Het blijft een bostuin maar wel met een betere en evenwichtigere inrichting. De bloei en het groen worden eerlijker en gelijkmatiger verdeeld over de tuin en de seizoenen. De vijver wordt een maatje groter en vooral ook dieper zodat kikkers er ook in strenge winters in kunnen overleven. Het ratjetoe aan tegels maakt plaats voor mooie klinkertjes.
Wat blijft is de ruimte voor de kippen om te scharrelen en de voederplekken voor de vogels. Maar straks is er ook meer te vinden voor de vlinders. En is het uitzicht vanachter mijn bureau nog mooier.

Het is een goed jaar.

h1

De leercurve van een kip

15/07/2013

Het gaat goed met ons kuiken, dank u. Het groeit met de dag en slaapt al enige tijd samen met moeder op de hoge stok. Achterstevoren en nog klem onder moeders vleugel tegen het vallen.

Image 15-07-13 at 21.58
Of het een haantje is of een hennetje blijft nog even de vraag. We hopen op het laatste want dat betekent dat we geen lastige keuze hoeven te maken. Er zijn een hoop discussies in de doorzonwoning maar dat twee hanen teveel van het goede is, daar zijn we het geheel over eens.

Intussen leert de kleine er iedere dag weer wat bij. Gisteren scharrelde het hele stel bij de buurvrouw toen ik wat voer strooide. Twee kippen en een haan stonden al snel te foerageren aan onze kant van het hek. Het kuiken was niet te zien maar wel te horen, een hoog gepiep kwam achter de struiken vandaan. Opeens zag ik een koppie door het gaas: uiterst verbaasd dat het niet meer zoals een paar dagen eerder erdoor kon stappen. Ook een tweede keer niet. Of een derde keer.

Uiteindelijk kwam zijn moeder hem halen. Of haar natuurlijk. Weer wat geleerd.

foto

h1

Van broeder naar moeder

30/06/2013

Al vanaf het begin deel ik de doorzonwoning, althans de tuin, met een aantal krielkippen. En zeker in de afgelopen thuiswerkjaren is het extra genieten van het gescharrel door de tuin. Op dit moment bestaat het clubje uit een haan, twee kippen en een kuiken. De twee dames leggen regelmatig een ei en meestal in het leghokje zodat ze makkelijk te rapen zijn. Soms zoeken ze een andere plek maar dat houdt de boel spannend en maakt dat het bij ons meerdere keren per jaren pasen is.

Hoewel de dames dus regelmatig eieren leggen is de behoefte om deze uit te broeden maar heel beperkt. Zo één keer per jaar slaan de hormonen om en blijft er een kip op de eitjes zitten. Hoe dat bij anderen kippenhouders is weet ik niet maar hier is het besmettelijk en kruipt de andere hen er ook bij. Twee kippen, gezusterlijk broedend op een aantal eieren.

Helaas is dat niet altijd even succesvol. Twee jaar geleden hadden de kuikens zoveel moeite om uit het ei te komen dat ze uitgeput binnen een dag het loodje legden. Vorig jaar bleken er weer vier dode kuikentjes in een verlaten nest te liggen. Oorzaak onbekend.

Dit jaar waren we dan ook alerter. De natuur moet zijn loop hebben, dat kunnen we billijken, maar in de gaten houden en eventueel een handje helpen leek ons een goed plan. De stippelkip begon met broeden en al gauw trok het kleine zwarte kipje bij haar in. We besloten dat drie kuikens voldoende moest zijn en haalden de extra eieren weg.
Drie weken duurt het, van ei tot kuiken, en we bleven controleren.

Op een ochtend lag er een eierschaal buiten het hokje maar geen kuiken te vinden. Het zou toch niet weer een herhaling worden van de jaren daarvoor?
We verscherpten de controle en de volgende dag tilde ik de kip op en ja hoor: een prachtig klein piepkuiken.

krielkuiken

Na het maken van de foto zette ik het beestje terug bij de moeders. Waarop de stippelkip fel uithaalde naar het kuikentje en maar net naast het koppie pikte. Ai. Hier had de natuur even vergeten een knopje om te zetten van ‘broeden’ naar ‘moederen’. Met het kuiken in de hand voerde ik telefonisch overleg met de man des huizes. Uit elkaar halen was de enige optie en proberen of de andere kip het beter zou snappen.

Het werd een apart kooitje in het kippenhok voor het kuiken en het zwarte kipje. Gelukkig ging dat goed en het kuiken zat al gauw onder moeders vleugels. De stippelkip mocht het derde ei nog uitbroeden maar dat was weinig succesvol, na een paar dagen was er nog geen barstje te zien en zetten we er een punt achter.

Intussen gaat alles weer zijn gewone gang. Haan en stippelkip sjouwen samen rond en dat geldt ook voor moeder en kind. Steeds vaker zijn ze ook met zijn vieren en de aparte kooi is al lang opgeheven.
Nu is het alleen nog spannend of het een haan of een hennetje is. In het laatste geval blijft alles zoals het is, in het eerste geval zal er een keuze gemaakt moeten worden want twee hanen is teveel van het goede in de tuin van een doorzonwoning. We zullen zien.

krielkippen

h1

Stresskip

23/06/2013

Je kent ze wel, die druk rondrennende vrouwen, even de prioriteiten niet meer op een rijtje en de paniekmodus op volle sterkte. Daar plakken we al snel een etiketje op: stresskip.

Nou hebben wij kippen in de tuin, van de zeer scharrelige soort trouwens, en uit ervaring kan ik zeggen dat een hele duidelijke overeenkomst is tussen bovenstaande vrouwen en een gestresste kip. Soms raakt hier een kip lichtelijk in paniek, bijvoorbeeld door een hond die iets te hard langs komt rennen. Dan stuift de kip weg, al kakelend en blijft dan nog minstens een minuut of tien vast zitten diezelfde alarmkakel. Onderwijl schichtig om zich heen kijkend alsof er minstens een tiental vossen met mes en vork in de aanslag likkebaardend door de tuin marcheren. De paniekkakel neemt heel langzaam af en dan wordt het gewone leven weer hervat.

Het nut van dit stresskippengedrag was ons niet helemaal duidelijk. Tot afgelopen week. We hebben namelijk een kuikentje. Het hele broedverhaal is nu even te lang om te vertellen maar de kleine zwarte kip voedt heel kundig en keurig een nieuwe generatie op.

Afgelopen dinsdag mochten ze met de andere kip en haan mee naar buiten. Kennelijk vond moeder het tijd om de het grote kippenhok te verruilen voor de leerschool van de grote buitenwereld want ze stond al te wachten tot de deur van het hok open ging.
Na ongeveer een uur stoof de hond al blaffend de achtertuin in, kennelijk was er iets dat heel nodig weggejaagd moest worden. Moederkip nam het zekere voor het onzekere en ging in de aanval, de hond gooide er nog een schepje bovenop en uiteindelijk zat er een luid kakelende stresskip op de schutting. En geen kuikentje te bekennen.

We zochten overal maar vonden niets. We speculeerden over loslopende katten, loerende eksters en brutale kauwen. We probeerden ons te herinneren wat nu precies oorzaak en gevolg waren: was er een rover in de tuin en schoot de hond te hulp? Of had de hond iets anders in de kop en voelde de kip zich aangevallen? We zullen het nooit weten.

Intussen kakelde de moederkip op de schutting maar door, als een een hangende langspeelplaat. Heel, heel langzaam werd ze wat rustiger. En nog veel later sprong ze op de grond, in de tuin van de buren. Vanuit de werkkamer zagen we vlak daarna het zwart kipje onder de schutting door komen en het grasveldje oversteken. De paniekkakel was weg maar nu maakte ze een klukklukkend geluid – en ja hoor, daar kwam in één keer het kuiken tevoorschijn. Door de paniek- en alarmroep van moeders had die zich keurig verstopt en gedeisd gehouden.

Kijk, en daar is het stresskippen dus goed voor: de aandacht afleiden.

Moeder en kind, vader en tante maken het trouwens nog steeds goed.

IMG_9553

IMG_9546

IMG_9550

h1

Exit eierdief

10/06/2012

Wat vooraf ging: de eieren van de krielkipjes verdwenen uit het leghok. Mogelijke daders: een ekster, een eekhoorn of een martertje.

We installeerden een superdeluxe, state-of-the-art camera. En met we bedoel ik natuurlijk de man des huizes. Hij zocht, vond en bestelde op internet een webcam die ook in het donker goed beeld gaf (infrarood) en met een bewegingsdetector.
Het resultaat mocht er zijn: we konden 24 uur per dag, 7 dagen in de week naar het leghokje kijken. Bovendien stuurde het systeem, via het draadloze internet, keurig een mailtje op het moment dat er sprake was van beweging. Inclusief 5 foto’s.

Theoretisch konden we de dief zo niet missen. Praktisch betekende het een overvolle mailbox van de man des huizes want kennelijk zit een leggende kip niet echt stil. Ieder ei resulteerde in minimaal twintig mailtjes. Maal vijf foto’s.
En toen begon de regentijd en verdween de draadloze verbinding.

Er kwam een extra versterker en een verlengsnoer naar de camera in het hok.
Emails vol leggende kippen volgden maar geen teken van de eierdief.

Het werd tijd om het gras te maaien en de auto te stofzuigen en daar was toch echt dat mooie verlengsnoer voor nodig. Exit camerabeelden.

De camera hangt nog steeds in het hok. Zonder verbinding.
Maar iedere dag rapen we keurig twee eitjes.

Laten we het maar preventief toezicht noemen.