Posts Tagged ‘crowdsourcing’

h1

Crowdsourcen in een trein

14/03/2013

http://www.flickr.com/photos/adesigna/
Afgelopen weekend zat ik in de trein naar Eindhoven, op weg naar het D66-congres. Het was aardig vol maar dat bleek een reden te hebben. Bij vertrek uit Utrecht klonk de conducteur door de omroepinstallatie: “Het is druk in de trein zoals u merkt. Kennelijk heeft u allemaal besloten om vandaag gebruik te maken van uw kortingskaarten van Albert Heijn, Kruidvat en Blokker.”
Dat verklaarde wel de grote vertegenwoordiging van grijzende echtparen. Ik baalde wel even kennelijk de enige te zijn die de volle prijs had betaald maar stapte daar snel overheen.
De intercomstem ging verder: “Het is belangrijk om te weten dat er eerste klas en tweede klascoupées zijn en u mag alleen in de eerste klas zitten wanneer u daar een kaartje voor heeft. We gaan er een leuke dag van maken.” Persoonlijk zat ik niet te wachten op een soort reisleidster maar de grijze echtparen knikten waarderend. En eerlijk is eerlijk: verder hebben we niets meer gezien of gehoord van de conducteur.

Op het congres zat ik onder andere bij een sessie over en van ondernemers. Veel oude economie nog maar ook vleugjes nieuwe. Over het zoeken van investeerders werd vooral geklaagd over banken maar kwam toch ook even crowdsourcing en crowdfunding ter sprake.

Op de weg terug vond de man aan de andere kant van het gangpad een rode portemonnee op de bank. Hij liet hem aan mij zien en vertelde nadrukkelijk dat hij hem zo zou afgeven aan de conducteur. Er kwamen meer mensen om ons heen zitten. Halverwege de reis werd het duidelijk dat de kans op een conducteur vrij klein was. De man raakte in gesprek met het meisje naast hem, tegenover hem zat een jongen met dopjes in zijn oren naar zijn telefoon te luisteren. Tegenover mij zaten twee oudere dames die waren wezen winkelen in Den Bosch.

De man en het meisje besloten de portemonnee open te maken op zoek naar een naam of telefoonnummer. Ze vonden een naam, de jongen aan de overkant haalde de dopjes uit zijn oren en zocht op zijn telefoon naar de naam op internet en Facebook. Hij vond haar en stuurde een berichtje. Hij legde dat uit aan de vinder. Die snapte het wel maar niet helemaal. De dames tegenover mij ook niet: “Kan dat dan als je iemand niet echt kent en geen vrienden bent?”. Achter mij zaten kennelijk ook twee jongens die bereidwillig uitleg gaven over de instellingen op Facebook. De dames knikten min of meer begrijpend, beetje verbaasd over de mogelijkheden.
Daarna legde het meisje geduldig uit hoe het zat met een OV-chipkaart en de studentenversie ervan.

We naderden Utrecht. “Lopen jullie dan wel even met mij mee naar Gevonden Voorwerpen straks?’ Het meisje knikte, de man keek opgelucht. Blij dat hij niet hoefde te vertellen aan het loket over de actie met Facebook.

En ik was getuige van een ware crowdsourcing actie waarbij kennis en kunde er plekke werd gedeeld om een probleem op te lossen.

Soms is het zo simpel.

 

h1

Varkenssafari

27/11/2012

Ik bedenk graag nieuwe woorden maar ‘varkenssafari’ kom niet uit mijn toetsenbord maar van de Buitengewone Varkens. Het Biggenbal  in het voorjaar hadden we al gemist dus werd het nu echt tijd om eens naar onze investering in echte scharrelvarkens te gaan kijken. Als trotse certificaathouders maken wij het namelijk mede mogelijk dat er steeds meer varkens gehouden worden die echt de hele dag buiten rond lopen te wroeten. Sommige in het bos en andere echt in de wei. Voor zulke varkens willen wij wel in de rij gaan staan. En dat wil wat zeggen.

Honderd euro investering is natuurlijk leuk maar er is meer nodig om tot een bloeiend bedrijf te komen. Volgens de website zijn op dit moment 1241 investeerders goed voor 140 blije varkens. En er kunnen er nog meer bij natuurlijk.

In ieder geval stonden er zaterdag ruim 350 mensen in de harde wind en een klein zonnetje keurig in de rij bij de entree. We kregen een sticker, koffie en krentenwegge – tenslotte zaten we in Ambt Delden in Twente. We luisterden met een half oor naar de presentatie en keken bij de drie varkens die bij de boederij zaten. Groot, zwart en druk spelend met twijgen en takken.

Daarna in colonne naar het bos een stuk verderop. Laarzen aan want dat was dringend geadviseerd. En ja hoor, midden in het bos huisde een hele familie Gasconnevarkens. Druk aan het wroeten en af en toe nieuwsgierig kijkend naar al die mensen langs het hekje.

Ze hebben een schuilplek op het terrein zelf en blijven de hele winter buiten.
Dat in schrille tegenstelling tot hun binnenburen waar we onderweg naar het bos langsliepen. Die konden we alleen ruiken achter de gesloten deuren en raampjes.

En laten we eerlijk zijn: uiteindelijk worden zowel de binnen- als de buitenvarkens tot spek, worstjes en andere lekkernijen.

Maar het leven daarvoor is zoveel beter en leuker voor de buitenvarkens. En daar genieten we allemaal van.