Posts Tagged ‘Broodfonds’

h1

Bijzonder. Arrogant. ZZP Netwerk Nederland.

30/03/2014

Afgelopen week is mij verteld dat ik arrogant ben, vooringenomen en ambitieloos. En ik moest heel hard lachen.
Hoe het zo is gekomen?

Ongeveer een jaar geleden zag ik dat ZZP Netwerk Nederland zich als organisatie had aangemeld bij MKB Nederland. Ik zocht hun site op, keek eens rond en besloot mij er bij aan te sluiten. De stellingname dat een groot deel van de ZZP-ers ondernemer is en niet zit te wachten op allerlei betutteling sprak en spreekt mij aan. ZZP-ers zijn niet alleen zielige mensen die ergens ontslagen zijn en dan als zelfstandige hetzelfde voor minder mogen doen.

Word je lid van zo’n club dan krijg je een nieuwsbrief – met tips en aanbiedingen. En ik volgde hen op twitter. Af en toe las ik de column van voorman Jerry Helmers in de Telegraaf met daarin prikkelende stellingnames waar ik het niet altijd mee eens was maar dat hoeft ook niet.

Het was me ook al duidelijk dat ZZP Netwerk Nederland niet veel op heeft met het fenomeen broodfonds. Dat een tijd lang de ene ‘onafhankelijke’ column na de andere werd gepromoot over AOV’s door verzekeraar Kendall Mason zal daar ook wel mee te maken hebben. Ook daar zijn we het niet over eens. Ik ben nu ruim twee jaar lid van een broodfonds en bij mij past dat prima.

De irritatie werd wat groter bij het promoten van Debatbijeenkomsten onder het motto ‘hoe krijg je altijd gelijk bij je klant’ (of woorden van gelijke strekking). Persoonlijk vind ik debatteren meer een kunstje en een vorm van theatersport maar ieder zijn meug. Dat ‘gelijk krijgen’ zat mij meer dwars – ik ben wel overtuigd van mijn eigen kennis en vaardigheden maar lang niet altijd van mijn eigen gelijk. Door goed te luisteren naar de klant en mijn advies daar op aan te passen is in mijn ervaring de kans op een tevreden klant een stuk groter. It takes two to tango tenslotte.

Mijn initiële verliefdheid op ZZP Netwerk Nederland vanwege het MKB Nederand-initiatief begon dus al aardig te slijten. En toen kwam deze tweet:

Screen Shot 2014-03-29 at 14.58.56
Pieter Hilhorst is misschien geen goede politicus maar hij is wel een hele ondernemende man die continu op zoek is naar nieuwe vormen van samenwerking en dat ook als wethouder heeft geprobeerd. Ik hou van  idealistische, sociaal betrokken vernieuwers zoals hij die niet komen vertellen hoe het moet maar mensen stimuleren om zelf zaken te organiseren met en voor elkaar. En ja, naar aanleiding van zijn artikel over broodfondsen heb ik mij aangesloten bij zijn initiatief-broodfonds dus we waren een tijdje broodfondsgenoten.
Ik twitterde daarom terug:
Screen Shot 2014-03-29 at 14.59.03

En dit is het antwoord dat ik kreeg:

Screen Shot 2014-03-29 at 14.59.09

Naast de al ontstane irritatie was dat voor mij de druppel – ZZP Netwerk Nederland verwoordt niet mijn mening en hanteert zeker niet de toon die bij mij past. Als je het over zaken meer níet dan wél eens bent is dan is er voor mij maar één logische oplossing:

Screen Shot 2014-03-29 at 14.59.16Screen Shot 2014-03-30 at 09.58.09

Ik vulde het opzeggingsformulier in op de website, koos bij opzegreden voor de optie dat ik het niet meer kon vinden met het standpunt en lichtte dat uitgebreid toe. Ik heb de tekst nog wel opgevraagd bij ZZP Netwerk Nederland en niet gekregen – maar de strekking was wat ik hierboven ook heb gezegd.

Dit was de conversatie die volgde:

Screen Shot 2014-03-30 at 09.57.03

Dus zonder mijn argumenten te vragen zullen die met groot gemak weerlegd worden?

Screen Shot 2014-03-30 at 09.57.53

 

Screen Shot 2014-03-29 at 14.59.37
Screen Shot 2014-03-29 at 14.59.44

 

Screen Shot 2014-03-29 at 14.59.49

Ik moet eerlijk zeggen: ik was onder de indruk van de aangekondigde actie: een lid dat opzegt een brief sturen vind ik best sterk. Maar toen werd het stil. De voorzitter heeft het ongetwijfeld druk en ik ben de eerste dit jaar die opzegt dus dan ligt er ook niet echt een standaardbrief klaar. Na een week vond ik dat ik mocht vragen naar de voortgang:

Screen Shot 2014-03-29 at 14.59.55

En daar ging mijn bloeddruk weer…..

Screen Shot 2014-03-29 at 15.00.05
Hard benodigde training? En nog wel gratis! Wauw, ZZP Netwerk Nederland heeft mij nog nooit gezien, nooit gesproken maar weet op basis van een paar tweets dat ik hard training nodig heb. En kennelijk wel zo hard dat ik het gratis! aangeboden krijg. Hun goedheid en zorg is ontroerend. *ironieteken*
Ik haalde diep adem, telde tot tien en hield het antwoord zo neutraal mogelijk:

 Screen Shot 2014-03-29 at 17.36.55

En daarna zakte mijn broek af. En moest ik dus heel hard lachen.

Screen Shot 2014-03-29 at 15.00.28
Screen Shot 2014-03-29 at 17.36.45

Deze laatste twee tweets retweette ik met de belofte dat het hele verhaal nog zou volgen. Dat leverde de volgende reactie op van iemand die mij goed kent, zowel zakelijk als persoonlijk:

Screen Shot 2014-03-29 at 17.37.18

En na het daarop volgende antwoord ben ik nog veel blijer dat ik niet meer bij die club hoor. Ik weet niet wie hun twitteraccount beheert maar ik zou er geen gebruikte auto van kopen.

Screen Shot 2014-03-29 at 17.37.25

Dat vond Robin gelukkig ook.
Screen Shot 2014-03-29 at 17.37.30

Beter kan ik het hele verhaal niet samenvatten. #dewegkwijt

h1

Over brood en spelen

01/04/2012

Vrijdag en zaterdag stonden in het teken van twee belangrijke groepen. Beiden kwamen onverwacht op mijn pad, beiden hebben mijn hart.

Vrijdag borrelden, praatten, aten, lachten, discussieerden en verwonderden wij ons: het subgroepje van het Broodfonds. Bij toeval, via twitter en tamtam, vonden wij elkaar in een gezamenlijk gevoel van solidariteit, vertrouwen en optimistisch pragmatismen. Verbonden in de drang om voor elkaar te zorgen als dat nodig is. Met als bonus een nieuwe kennissenkring vol interessante mensen.
Om elkaar beter te leren kennen zijn er binnen ons broodfonds van ruim veertig deelnemers subgroepjes gemaakt met de opdracht het sociale cement te versterken.
Negen van ons zaten dan ook met elkaar om de tafel. Uren later ging ik naar huis met het gevoel dan dit broodfonds echt een geschenk is – niet alleen omdat het een zekerheid geeft in geval van ernstige, langdurige ziekte maar vooral omdat ik in één klap zoveel verschillende, aardige, interessante mensen mag leren kennen. Nieuwe en bekende werelden, verschillen en overeenkomsten – maar vooral met een gevoel van thuis zijn.

Zaterdag reisden de man van de doorzonwoning en ik samen voor de zevende keer samen naar het Dorpshuys in Cothen, naar de Cryptogrammen Conferentie. De eerste keer was in 2002 en ik weet nog dat ik toen dacht: “Een cryptogrammenconferentie, daar moet ik heen want dat maak je maar één keer in je leven mee.” Maar er volgden er nog zeven.

Een zaaltje vol met fanatieke en flegmatieke puzzelaars, woordkunstenaars, taalkronkelaars en hokjevullers die elkaar kennen van Jaspers Cryptogrammen Site – de ideale plek voor hulp bij missende woorden in cryptogrammen, conversaties over punniken en ander crypto-irrelevante conversaties.
Aardige mensen, van verschillende leeftijden, achtergronden en puzzelniveau. Met een gedeelde liefde voor taalvondsten, woordgrappen, doordenkers en puzzels.
Cryptogrammen maken we thuis eigenlijk nog veel te weinig maar de bijeenkomsten in Cothen slaan we nooit over en ook zaterdag voelde als een warm bad.

Het Broodfonds en de Cryptogrammen Conferentie – cadeautjes zijn het, allebei.

Voor de liefhebbers van een denkspelletje: Zoek de zevende dwerg. Klikken op de tekening geeft een beter beeld.
Met dank aan Frans Wentholt, de bedenker en tekenaar.


PS. Een smurf is geen dwerg en de oogjes zijn van de kat…

h1

‘Bien etonné de se trouver ensemble’

08/01/2012

Een mooie manier om te zeggen dat je in onverwacht gezelschap verkeert. En dat de zes jaar Frans van de middelbare school niet helemaal voor niets geweest is (en ongetwijfeld is het citaat niet geheel foutloos maar ik heb geen zin om te Googlen). (Ik dacht ook altijd dat de Franse brieven die ik moest schrijven foutloos waren maar die kwamen toch meestal geheel roodgestreept retour).

Enfin. Afgelopen vrijdag, in Café de Pont in Amsterdam Noord, bevond ik mij dus in een bont maar zeer aangenaam gezelschap. Het Broodfonds waar ik sinds kort lid van ben bestaat uit allemaal enthousiaste mensen met een gemene deler van gezond vertrouwen, sociaal gevoel en behoefte aan kleinschaliger zorg voor elkaar. Anders word je geen lid van een Broodfonds. Maar we zijn ook geen van allen Gekke Gerrit en realiseren ons dat sociale verbondenheid een belangrijke succesfactor is voor het goed functioneren van zo’n Broodfonds. Daarom vormden we bij de officiële oprichting een aantal kleine groepjes tussen de 5 en 8 leden met de opdracht om elkaar beter te leren kennen.
Een subbroodfondsgroep dus.

De onze bestaat uit acht leden en dat levert een gedifferentieerd gezelschap op. Afgelopen vrijdag kwamen we bij elkaar voor de eerste bredere kennismaking. We volgen elkaar al  op Twitter, er zijn kaartjes uitgewisseld en sommigen weten al meer van wat ons beroepsmatig bezig houdt, waar we ons brood mee verdienen.

Vrijdag kwamen de gesprekken op gang. De flarden die zijn blijven hangen:
“Wij maken ogenschijnlijk eenvoudige oplossingen voor complexe problemen”
“Ik kan er een boek over schrijven maar dan krijg ik geen cliënten meer toegewezen”
“Waar schaam jij je voor?”
“Waar kan ik jou mee helpen?”
“Waar ben jij goed in?”
En we praatten over het verschil tussen schamen en schuldig voelen. Over reality TV en de grens tussen gebruiken en misbruiken. Over het boek dat een van ons heeft geschreven en dat al is uitverkocht. Over producten, prijsstelling en uren. Over Eigen Kracht, persberichten en fietsen aan de verkeerde kant van de weg.

Het was een heerlijke middag. Alsof ik door een deur stapte in een kamer die vertrouwd aanvoelt maar toch nieuw. Met stuk voor stuk heerlijke, aardige, interessante mensen.
Bij elkaar gebracht door Twitter en toeval.
Mooi hè?

h1

Gun mij mijn onzekerheid

27/11/2011

Net als iedere ochtend ging vanochtend de wekkerradio aan met het radiojournaal.  En ik dacht eerst even dat ik het niet goed gehoord had: zzp-ers moeten dezelfde verplichtingen krijgen als mensen in loondienst. Dat vindt een meneer van de SER. Verplicht verzekeren tegen ziekte, arbeidsongeschiktheid, werkloosheid of inkomensverlies.

Waarom? Omdat een groep zelfstandigen te weinig zou verdienen (minder dan 25.000 Euro per jaar) en daarmee onder het minimuminkomen terecht komt. Daar moet een vangnet voor komen. Dat mag niet. Dat is verborgen werkloosheid.

Ik ben een voorstander van vangnetten. Maar ik ben vooral ook voorstander van zelfredzaamheid. Ik wil zelf kunnen bepalen welke risico’s ik loop en hoe ik die afdek. Ik regel zelf mijn pensioen en doe mijn uiterste best om de gaten te vullen die gecreëerd zijn door mijn respectievelijke werkgevers en woekerpolisverstrekkers in het verleden. Voor eventuele langere ziekte (die week griep moet ik makkelijk zelf kunnen ‘betalen’) heb ik heel binnenkort ons Broodfonds. Geen gezeik over kleine lettertjes maar 45 gelijkdenkende, zelfstandige, verstandige ondernemers die elkaar steunen wanneer dat echt nodig is.

En verder wil ik mij helemaal niet verzekeren. Ik zorg voor een flinke buffer voor de eventuele slechtere tijden. Ik zet de tering naar de nering en de nering naar mijn mogelijkheden. En als het echt niet anders kan ben ik tevreden met het uiterste vangnet van de bijstand, waar we allemaal aan mee betalen via de belastingen.

Ik ben heel bewust zelfstandige geworden. Omdat ik het zat was om iedere keer weer verantwoording te moeten afleggen aan leidinggevenden. Me te moeten conformeren aan ongetwijfeld nuttige bedrijfsregels, processen en systemen maar die ik steeds meer als een last ging ervaren bij het uitoefenen van mijn vak.
Ik koos voor meer vrijheid, meer zelfbeschikking, meer zelfstandigheid en daarmee ook voor meer onzekerheid.
En ik heb er nog geen moment spijt van gehad.

Toen een paar weken terug de urennorm voor de zelfstandigenaftrek werd afgeschaft, stond ik te juichen. Eindelijk verlost van het dag in, dag uit moeten verantwoorden van mijn dagbesteding. Want het voelde net als op kamers wonen terwijl je iedere avond je moeder moet bellen om te vertellen wat je gedaan hebt.

Dus meneer van de SER: als u zich zorgen maakt over een groep zzp-ers die het qua inkomen niet goed redt en tussen de mazen van vangnetten door dreigt te vallen dan vind ik dat prima.
Maar in godsnaam, repareer dat niet door het creëren van allerlei verplichtingen voor een grote groep die er geen behoefte aan heeft.

Maak het wel gemakkelijker voor zzp-ers om de handdoek in de ring te gooien en zich als werkzoekende te melden bij het UWV. Zorg er voor dat het UWV dan ook echt wat voor ze kan doen en mensen niet verzuipt in bureaucratische handelingen. (Laat u zich vooral eens inschrijven en huiver over de meerdere sessies die nodig zijn om je in het administratieve systeem te duwen. Huiver over het onbegrip van je kennis en kunde: “U deed marketing communicatie voor een softwarebedrijf: dat is mooi, hier is een vacature voor programmeur. Dat is toch ook IT?”)

Zorg voor transparante verzekeringen voor diegenen die dat willen: zonder ritsen van uitsluitingen, uitzonderingenen kleine lettertjes en met een realistische premie.

Maar gun mij en mijn collega’s de vrijheid en onzekerheid waar we bewust voor hebben gekozen.
Mijn inkomen, mijn zorg.