Posts Tagged ‘blind’

h1

Gevoel voor kunst

05/06/2013

Vanmiddag was ik bij de opening van de tentoonstelling van vier kunstenaars van Totem. De vrolijke keramiek, mooie schilderijen en prachtige beelden zijn ook morgen (6 juni) nog te bekijken in P’Arts aan de Antonlaan in Zeist.

Eén van de andere aanwezigen was Jan, collega uit de gemeenteraad (SP), met zijn hond Tara de blindengeleidehond. Als fractieassistent is hij regelmatig in de commissie Samenleving en af en toe breng ik hem na afloop even thuis. “Ik ga je zien,” roept Jan dan altijd bij het afscheid. En ik maan hem om vooral goed uit te kijken.

Voor Jan is een kunsttentoonstelling nou niet per definitie aantrekkelijk maar die van vandaag wel. Eén van de kunstenaars, Patrick, maakt namelijk prachtige beelden. Een enorme bidsprinkhaan van oud ijzer trekt als eerste de aandacht. En het geheel is stevig en robuust genoeg voor Jan om het hele beeld goed te kunnen voelen: van de kleine, gladde kop tot de enorme scharen.
Samen lopen we ook de andere beelden langs. Een kop van een samuraikrijger van stevige keramiek. Een borstbeeld van een oude indiaan met hoofdtooi. De gegoten, enorme schildpad.
Met de vis aan de muur, gemaakt van stukjes betonijzer, heeft Jan het moeilijker om zich een beeld te vormen. Dat geldt ook voor de boom van roestige steeksleutels en dopsleutels. (Ik zei ‘Engelse sleutels’ maar werd door de mannen om mij heen direct gecorrigeerd).

Met wat moeite haalde ik de verlegen Patrick over om even kennis te maken zodat Jan hem kon bedanken. En ik ook trouwens, want de beelden zijn ook mooi om te zíen.

foto

Ik heb dus te weinig foto’s gemaakt maar deze slak is ook van Patrick.

Advertenties
h1

Holland op zijn smalst

28/09/2012

Het is altijd leuk om uitgedaagd te worden, bijvoorbeeld om de omgeving eens met andersmans ogen te bekijken. Of eigenlijk in dit geval: om je ogen zelfs eens dicht te doen.

Regelmatig vindt er in verschillende delen van Zeist een schouw plaats: belangenorganisaties, de gemeente en bewoners kijken kritisch naar de omgeving om te zien wat er beter kan.
Gisteren was het de beurt aan Austerlitz.

Het initiatief kwam vanuit de bewonersvereniging, namens de gemeente was er de wijkteammanager, het GPPZ (Gehandicapten en Patienten Platform Zeist) was present inclusief blindegeleidehond en electrische rolstoel en namens de plaatselijke politiek werden de honneurs waargenomen door de VVD en ondergetekende.

Austerlitz is een prachtig dorp en gelukkig valt het erg mee met de hoeveelheid verkeer op de weg. Want met een rolstoel of kinderwagen moet je toch redelijk vaak uitwijken naar de straat. De stoepen zijn smal en ooit, lang geleden, leek het kennelijk handig om lantaarnpalen midden op de stoep te plaatsen. Op één plek moet je in een rolstoel bijna verplicht een blokje om vanwege de hoge stoepranden.
Als blinde ligt de uitdaging vooral in het overhangend groen. Heggen en struiken blijken als ze eenmaal echt groot zijn geworden vaak te dicht langs de stoep die daarmee nog smaller wordt.
De doorgaande weg door het dorp is ook smal, de bijbehorende parkeervakken ook en om het verkeer zo min mogelijk te remmen wordt deels op de stoep geparkeerd. Inderdaad ook weer zo’n smalle stoep.

Wat doe je eraan?
In Austerlitz is het zoals gezegd redelijk rustig op straat (met uitzondering van de doorgaande weg) en als rolstoel- of kinderwagengebruiker kun je vrij eenvoudig uitwijken naar de rijbaan.
Lantaarnpalen verplaatsen is een dure hobby maar de exemplaren die wij zagen leken redelijk aan hun pensioen toe. Als er vervangen gaat worden dan is het niet meer dan logisch dat ze meteen naar de stoeprand verhuizen.

Voor het groen is het duidelijk dat de bewoners zelf verantwoordelijk zijn. Af en toe eens kritisch naar je eigen tuin en stoep kijken is dan ook geen overbodige luxe. Austerlitz Belang is een actieve club en Austerlitz zelf is ook een aardig hechte gemeenschap en de oproepen gaan er binnenkort weer uit.

Thuisgekomen kijk ik eens even langs onze eigen stoep. Zo maar eens even de snoeischaar gaan pakken…