Posts Tagged ‘amsterdam’

h1

File, geen file….

18/01/2011

Jarenlang reed ik bijna iedere werkdag over de A2 – vanaf Maarssen naar Amsterdam. Jarenlang stond ik daar heen en terug in de file – afhankelijk van hoe vroeg ik opstond iets langer of korter. Maar file was er eigenlijk altijd.
Op de terugweg idem dito: file bij de nadering van iedere afslag/oprit. En soms gewoon zo maar. Denk ik.

Vlak voor de uitbreiding naar vijf rijbanen een feit werd, zei ik mijn baan op en werd zelfstandige met een woon-werkverkeer van maximaal een minuut (afhankelijk van hoe snel ik de trap op loop). Daar kunnen geen vijf rijbanen tegen op.

Gisteren ging ik op bezoek bij mijn oude werkgever. Heen zoefde ik comfortabel met 100 en de cruise control naar Amsterdam. Het voelde een beetje vreemd maar wel lekker. Het was gezellig op kantoor, het was heerlijk om even bij te praten met oud-collega’s en ik vond het bijna jammer dat ik er weg was.

Om kwart voor vijf reed ik weg, op weg naar huis. Het eerste stuk geen file maar voor Utrecht was het weer als vanouds remmen, stilstaan en weer doorgaan. Het werd donker, het regende. Op de provinciale weg naar Den Dolder reed iemand voorop weer 60 waar je 80 mag.

En toen wist ik het weer: het is goed zo. WongWorks vanuit de room with a view, telt de vogels, geniet van de eekhoorn en de Suzuki staat stil te genieten op de oprit.

h1

Vast op een luchthaven in China

20/04/2010

Het niet-vliegen-leed is groot. Zelf net op tijd teruggekeerd uit Hongarije  (vier uur voor Schiphol dicht ging) maar een aantal collega’s waren minder fortuinlijk.

Zo zijn twee Amerikanen intussen van Boedapest naar Munchen naar Frankfurt gehopt, in de hoop dat ze morgen naar Chicago kunnen vliegen.
Een collega, uit Indy, heeft een gefrusteerde Out-of-Office boodschap: “Out of the office, still stuck in Europe because of this stupid volcano…”

Maar vanochtend hoorde ik dat een groot aantal collega’s die wij volgende week op de TCD-beurs verwachten, vast zitten op een vliegveld in China. Het gaat om twee groepen die waarschijnlijk los van elkaar reizen. We duimen nu heel hard, Eveline van Frontline en ik.
We kunnen in ieder geval met ze bellen.

wuppie

h1

Nog even omkijken naar Alexander

10/02/2010

Van mijn werk in Amsterdam naar huis  is zonder files ongeveer 35 minuten rijden. Met files is dat om en nabij twee keer zo lang. Met files en sneeuw (zoals vanmiddag) meer dan twee uur……
Eigenlijk is er vanavond een informatiebijeenkomst van het VNG voor nieuwe raadsleden maar ik kan de moed niet opbrengen om weer de weg op te gaan. Hoe interessant het programma dan ook is. Ik heb al twee andere cursussen (van ieder drie avonden) en een speciale budgetsessie doorlopen – dat moet dan maar genoeg zijn.

En plaats 6 is natuurlijk wel kansrijk maar absoluut geen garantie voor een zetel in de gemeenteraad. Nog 21 dagen en dan weten we meer…

Intussen spijbel ik een avond en heb dus tijd om nog even terug te komen op het bezoek van Alexander Pechtold aan Zeist. Een geslaagd bezoek, dat zeker. Een korte voorbereidingstijd van een week, een mooie lokatie, veel enthousiaste partijleden, veel posters en een vrije middag. “Hij komt wat eerder, dan gaan we samen nog even folderen”. Maar het verkeer op vrijdagmiddag op de A12 vanaf Veenendaal is drukker dan gehoopt en in plaats van wat eerder wordt het wat later. Maar hij komt wel.

Alexander Pechtold in Zeist

Rond de tweehonderd aanwezigen, D66-leden, belangstellenden, collega’s van andere partijen. Alexander bijt het spits af en loopt door de vijf speerpunten van D66.  Daarna is het de beurt aan vertegenwoordigers van verschillende sectoren zoals woningbouw, maatschappelijk verantwoord ondernemen, de middenstand en de bewonersverenigingen. Ieder reageert vanuit de eigen expertise en visie, soms instemmend, soms kritisch.
Ook het publiek krijgt de kans om vragen te stellen.

Alexander Pechtold en forum, Zeist

Na afloop is er nog even tijd voor iets kleinschaliger vraag en antwoord, verschillende mensen nemen de gelegenheid te baat voor het aan de orde brengen van een specifiek onderwerp. Deze studenten hadden het over onderwijs.

Vragen stellen aan Alexander Pechtold in ZeistOm half zeven is het echt afgelopen, Alexander Pechtold vertrekt naar IJsselstein en het publiek gaat naar huis.

De videoimpressie staat op onze website.

h1

Integratie in cijfers

03/02/2010

Kort de achtergrond: ongeveer een half jaar geleden forceren inbrekers de deur naar ons kantoor  met een groot formaat breekijzer. Gebouwbeheer constateert dat zowel deur als kozijn vervangen moeten worden. Het gaat om specifiek maatwerk voor ons gebouw, de kleur van de deuren is niet meer leverbaar, de communicatie loopt traag en uiteindelijk is er drie weken geleden eindelijk begonnen met de vervanging.

Het glas wordt er keurig uitgehaald, het kozijn verzaagd en uitgebroken. Het nieuwe kozijn wordt geplaatst met de tijdelijke deur en in plaats van glas komen er even plankjes.
Vorige week is dan eindelijk de nieuwe deur geplaatst, alleen het glas moet kennelijk nog even wachten. In ieder geval is de deur weer gewoon en met onze eigen sleutel te gebruiken. En kunnen we ook aan die kant van het gebouw gebruik maken van het toilet.

Toen ik  gisteren door die deur binnenkwam zag ik opeens de cijfers:

gemengde cijfers op de deur

En nu vraag ik mij af:
– wist de timmerman het romeinse cijfer voor 5 niet?
– werkte de ene collega langzaam van boven naar beneden en de andere sneller van beneden af naar boven?
– of is dit de integratie van romeinse en arabische cijfercultuur?

h1

Hobbels, een dal en een opkikker

19/08/2009

De gewoonte van het bloggen is met de technische perikelen een beetje uit het systeem geraakt. Nadat het met Blogger niet meer lukte om foto’s te plaatsen ging de baas met mijn oude laptop aan de slag en toverde het om in een server. Nou lukken wonderen meteen maar toveren duurt iets langer dus daar gingen een paar dagen overheen.

Het idee was om alle tekst en plaatjes van de site op die server te zetten want daar is een zee van ruimte. Kennelijk zat het probleem niet in de ruimte want na het omzetten kon ik niet alleen geen plaatjes meer publiceren maar was alles onbereikbaar.

We gaven de schuld aan Blogger.

En we hadden goede dingen gehoord van WordPress. Een account is zo gemaakt, het blog ook zo over gezet maar in de vormgeving ging het niet helemaal goed. Kwestie van wennen bleek.

En intussen gaat het werkende leven ook door. Nog een paar weken voor de vakantie en de stapel ‘moet echt af voor ik wegga’ is groot. En lijkt ook niet kleiner te worden.
Zaterdag hoorde ik om 9 uur ’s ochtends een voicemail van de bewakingsdienst dat er ingebroken was op kantoor. Er heen gereden bleek een deur compleet vernield (breekijzer) en aan de andere kant een raampje ingeslagen. Veel glas aan de ene kant, splinters en een deur aan gruzels aan de andere kant.IMG_0235

Een beetje wezenloos liep ik rond, geen idee waar te beginnen. Alle deuren en kasten stonden open. Er leek niets weg te zijn – monitoren, telefoons en andere apparatuur stond er nog. De camera was er ook nog dus we hebben in ieder geval de foto’s nog…
Daarna opgeruimd wat ik kom, vingers geprikt aan het glas natuurlijk, allerlei mensen gebeld van beheerder tot politie.
Met alles zo goed als mogelijk afgesloten kon ik dan toch aan het weekend beginnen.
De afgelopen dagen zijn er nog alle opvolgingsactiviteiten – beveiliging bijstellen, reparaties, aangifte.

Maar met de hond gaat het goed: nietjes en hechtingen eruit, knobbeltjes bleken goedaardig, kap mag af en onze knieholtes zijn dus ook blij.
Nu alleen nog de tropische dag van morgen, inclusief buien, overleven en dan is alles weer gewoon.

Met ook gewoon weer de (bijna) dagelijkse berichtjes. Want er gebeurt genoeg in en om de doorzonwoning!

h1

Brood en wijn proeven

06/07/2009

In het weekend hebben we wijn en brood geproefd. Nee, dat was niet in een kerk.

Op zaterdag waren we in Woerden bij De smaak van Puglia van Erwin van de Bij. In een vorig leven werkzaam bij het blad Telecommerce Magazine en daar ken ik hem nog van. Nu maakt hij van zijn hobby zijn werk en importeert en verkoopt wijn uit de Italiaanse streek Puglia. Lekkere wijn, en wij spreken weer uit ervaring. Binnenkort halen we de bestelde doosjes op.


Op zondagmiddag een hele andere proeverij in De Culinaire Werkplaats in Amsterdam. Eric en Marjolein hadden jarenlang een uitzendbureau voor horecakoks maar maakten hun droom waar door het starten van een werkplaats annex restaurant annex winkeltje in Amsterdam, vlakbij het Westergasfabriekterrein.
Ze maken de lekkerste dingen van met name fruit, groente en peulvruchten. dat klinkt saai maar dat is het absoluut niet! Het is er heerlijk eten en genieten.
Marjolein houdt zich daarnaast bezig met textiel en nu ook met broden. Niet zo maar brood bakken, maar brood met een verhaal voor speciale momenten en emoties. Mooi en creatief.
En binnenkort gaan we er zeker weer eens eten.

h1

Oma Ping

24/05/2009

Ieder jaar gaan mijn broer en ik lunchen bij Brasserie Beems in Amsterdam. Ter nagedachtenis van oma Ping.

Ze was al dik in de negentig toen ze graag nog een keer naar de Bonneterie en de Bijenkorf wilde. Het stuk lopen tussen die twee zaken was vermoeiender dan ze had gedacht en halverwege streken we neer bij Brasserie Beems voor de lunch. Het was in april of mei en dus aspergetijd.

Die lunch werd een jaarlijks terugkerende gebeurtenis, iets dat we als oma en de twee kleinkinderen samen deelden. Vaak troffen we dezelfde serveerster en als toetje zorgde zij dan voor een 65+-ijsje – niet te groot maar wel lekker. Op een keer zei ze: “Als ik er niet meer ben dan moeten jullie dit wel blijven doen samen”.
En dat doen we dan ook.

Al jaren spreken we ergens in mei af voor de asperge-lunch bij Beems. We zijn er nu al vele malen vaker zonder dan met oma geweest. Soms met een hond of andere aanhang mee. En de serveerster kent ons nog, ook al komen we maar 1 keer per jaar.

Vandaag was het weer prachtig weer en dit keer was onze vader er ook bij. De asperges waren op maar de tongfilets waren ook helemaal in de geest van oma.
Het was gezellig en lekker.
Het was goed. Volgend jaar weer. Voor oma.