h1

Suzi Wong

29/06/2016

Door een verdacht toenemend aantal aanbiedingen voor nieuwe auto’s (dank, RDW, voor het verkopen van mijn gegevens) en iets officiëlere post kon ik er niet meer onderuit: het was hoog tijd voor de rode Suzuki om zich te melden voor een APK-keuring. Gezien de kilometerstand was een beurt ook aan de orde en de afspraak met de garage was zo gemaakt.

De avond van te voren zette ik de auto voor de deur  en gooide de sleutel volgens afspraak door de brievenbus.

Eind van de volgende ochtend ging de telefoon.
“Met Jeroen, van de garage. Wij hebben de auto gekeurd en bekeken. Lampje van het stadslicht voor en de kentekenverlichting achter moet vervangen.”
Dat klinkt overzichtelijk. Maar was nog niet klaar.
“Het profiel van de voorbanden is onvoldoende, daar moeten nieuwe komen. Achter kan wel een paar maanden mee. De remblokken voor en achter moeten vervangen, de airco een grote servicebeurt en de remschijven achter moeten vervangen.”
Hm. Dat klinkt al minder overzichtelijk maar verder wel logisch. Ik besluit om ook meteen de achterbanden te vervangen, better safe than sorry. Het bedrag dat hij noemt is even flink slikken, dat wel.
“OK, dan gaan we dat doen, tegen vier uur zou het klaar moeten zijn. Hartelijk dank voor het in ons gestelde vertrouwen.”

Even na half vier stap ik de deur uit. De garage ligt hemelsbreed nog geen 5 minuten van ons vandaan maar daar zitten spoorrails tussen, dat maakt het tot een wandeling van 15-20 minuten. Halverwege gaat mijn telefoon: de garage.

“Mevrouw, de remklauw linksachter blijkt niet goed te werken. We hebben meer tijd nodig maar er staat een leenauto voor u klaar.”

Bij aankomst laten ze mij keurig zien hoe de remklauw eruit ziet, wat er niet werkt en dat ze hebben geprobeerd om hem schoon te maken. Het alternatief is een nieuwe bestellen. Hij noemt de prijs, ik zucht en hij zucht met mij mee. Daarna stap ik een prima rijdende, afgetankte Aygo.

Maandag gaat de telefoon weer. Ik had net door een telefoontje met de verzekeringsagent bijna 200 Euro verdiend door de autoverzekering over te zetten van all risk naar WA+. Die winst vervloog snel.
“Schoonmaken van de remklauw helpt helaas niet. We hebben geprobeerd om via de sloop een vervangend exemplaar te krijgen maar helaas is het aanbod er niet. We hebben een nieuwe besteld, die is waarschijnlijk morgen binnen.”

Dinsdag. Telefoon.
“Bij de bestelling bij de officiële Suzuki-onderdelen-leverancier bleek het niet op voorraad, het staat nu in backorder voor 15 juli. Maar we hebben nog eens de sloop-route geprobeerd en dat is gelukt: we hebben een keurig exemplaar binnen gekregen en gemonteerd. Dat scheelt weer een stuk in de prijs. Uw auto is klaar om opgehaald te worden.”

Ik scheur met de Aygo naar de benzinepomp en weer terug naar Den Dolder, naar de garage. Daar staat de rode Suzi Wong* te shinen op nieuwe bandjes en met frisse airco-adem. En een fikse rekening, dat wel.

*zie Suzy Wong

#100dayproject – dag #57

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: