h1

Jong van geest

02/06/2016

Het is tijd voor het ZPO: het zorgplan overleg. Twee weken geleden vulden we samen de vragenlijst in: of ze zich thuis voelt, of genoeg ze contacten heeft of ze zich goed verzorgd voelt. Alles is voldoende tot goed, zegt ze. “Ze doen echt hun best en dat waardeer ik.” Verder ziet ze de zin niet zo in van al die vragen.

En vanmiddag zitten we op haar kamer. De lieve, zorgzame verzorgende, de arts en ik.
“Dag mevrouw, hoe is het met u? U ziet er goed uit,” zegt de arts. “Uw haar zit prachtig.”

De 93-jarige lacht vriendelijk en beleefd terug.
Ik zie het gebeuren en weet dat ze zelden of nooit uit zichzelf zal zeggen als ze zich niet goed voelt. Weg met die mooi-weer-praatjes, denk ik en zeg: “Maar hoe voelt u zich nu onder die mooigekapte haren?”
“Slecht,” zegt ze, “mijn handen doen me zo zeer, dat is vreselijk. Mijn knieën ook trouwens. Gaan staan en lopen is een crime. Mijn ogen steken, het gehoor wordt minder. Ik weet dat er niets aan te doen is maar de pijn is er toch. Altijd. Ook ’s nachts.”
De arts bevestigt dat ze niet nog meer pijnstillers kan geven, dat ze zoekt naar de balans tussen pijnbestrijding en actief en geïnteresseerd kunnen blijven. Want ze wil de krant blijven lezen, de televisie volgen. Ze heeft laatst zelfs een grootletterboek uit de huisbibliotheek geleend.

We praten verder over haar verhuizing naar dit verpleeghuis. Hoe ze er tegenop zag maar nu heel blij is dat de verzorging zo dichtbij is. De verzorgende maakt zich een beetje zorgen over haar gebrek aan eetlust maar dat zet ze snel recht: “Ik hield als kind al niet van warm eten.” De verzorging stopt haar al af en toe een extra koekje of taart toe. Het voorraadje van Top dat ik vorige week meebracht was trouwens ook al op. Het valt dus wel mee met dat eten.

En ze geeft nu ook toe aan de vermoeidheid en ligt ’s middags even in bed. Dat mocht ze van zichzelf niet toen ze nog zelfstandig woonde: “Dan lijk ik net een oud mens.”

Dat is het vervelende aan oud worden: het lijf wordt lastig en moe maar de geest wil blijven huppelen.

IMG_3832

#100dayproject – dag #42

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: