h1

Brug over de taalkloof

21/04/2016

Taalles in de noodopvang voor vluchtelingen in Kamp Zeist. Altijd weer een verrassing wie er komen. Druk is het eigenlijk altijd wel op woensdagavond maar bekende gezichten verdwijnen van de een op de andere dag, dan zijn ze op transfer, op weg naar de intake bij de IND en van daaruit naar een AZC.

Maar nieuwe gezichten schuiven aan, ze willen graag de taal leren. Gedag kunnen zeggen, een praatje maken met Nederlanders, een gesprek voeren, werk vinden.
De één spreekt al aardig Engels en pakt het Nederlands snel op.
De ander schrijft en spreekt alleen de eigen taal.

Gisteren zat ik aan tafel met drie aardige dames. Voor de eerste keer en ze zaten er helemaal klaar voor, pen en papier mee. We beginnen met onze namen. Ik wijs op mijzelf en zeg: “Ik ben Ing-rid.” De eerste dame lacht begrijpend, wijst op zichzelf en zegt: “Ik. Ben. Shei Na.” De tweede zegt precies hetzelfde: ha, ze komen uit China. Nog een keer: “Ik ben Ing-rid.” Dame 1 snapt het en noemt haar naam en ik herhaal zo goed en zo kwaad als het gaat. Ze spreken geen woord Engels.

We pakken het blad met plaatjes: “Dit is een pen”. Ze zeggen het na en schrijven het op. Zo lopen we het hele blad door. Bij het woord ‘schrift’ zeg ik wel drie keer sorry, het is de ergste combinatie van letters voor een Chinese tong die je maar kan bedenken. Sommige woorden beeld ik uit. Een gum. Zitten. Staan.
We doen de cijfers. Ik tel op mijn vingers en teken een klok.
Dan de dagen. Ik schrijf op ‘Vandaag is woensdag. Morgen is donderdag.’ En de andere dagen van de week. Ik spreek ze keer op keer uit. Plotseling snapt één van hen dat het om de dagen gaat. We knikken allemaal blij.

Dan komt aan het eind van de les een lastig moment. Volgende week is het Koningsdag en de week daarna ben ik op vakantie – dan is er dus geen les. Hoe ga ik dat duidelijk maken? De woorden les, volgende, week en feest hebben we nog niet gehad.

Ik schrijf weer op: Vandaag is woensdag 20 april. En dan ‘woensdag 27 april’ en ‘woensdag 4 mei’. Ik wijs op vandaag en op ons groepje: les. Ik wijs op de andere twee dagen: “geen les” en ik zwaai met mijn vinger heen en weer. “27 april is feest” – ze kijken mij niet begrijpend aan. “4 mei is vakantie”. Brede glimlachen: ja, va-kan-sie! Die kennen ze.
Nu nog Koningsdag. En dan denk ik gelukkig aan het boek dat ik net heb gekocht: Nederland in grote prenten. Ik zoek de Koningsdag en laat het zien. Totale herkenning: oranje!

Zo’n beeld zegt echt meer dan 1000 woorden…..

oranje

Prentenboek Nederland van Lemniscaat

#100dayproject – dag 3

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: