h1

Mijn jeugd in 1 foto

20/05/2013

IMG_5674

Zo heb ik heel wat uren doorgebracht: lezend op de bank. Helemaal in een verhaal getrokken, nauwelijks nog oog of oor voor de omgeving. Werd me wat gevraagd dan kwam dat altijd vertraagd aan. Dan realiseerde ik me opeens dat een halve minuut of zo daarvoor iets was gezegd en dat het tegen mij was.

Stapels boeken heb ik gelezen. Voor mijn verjaardag kreeg ik altijd één of meerdere boeken maar ik was vooral heel vaak in de bibliotheek te vinden. De dependance daarvan was bij ons aan de overkant van de straat.
Ik zie nog de bakken met kaartjes. De datumstempel. Het karretje met ingeleverde boeken die weer teruggezet moesten worden. De houten plankjes die de plek markeerden waar je een boek uit de kast pakte om het beter te bekijken. Marjan en Marian (ook wel kleine Marjan en grote Marianne), de bibliothecaressen.

In ieder boek zat aan de linker binnenkant een driehoekig vakje geplakt met daarin een geel kaartje. Op de eerste pagina zat een wit velletje papier met twee of drie kolommen. Bij het uitlenen haalde de bibliothecaresse het kaartje uit het boek, noteerde je lidmaatschapsnummer en de datum erop. Daarna stempelde ze de datum dat het boek terug moest zijn op het witte velletje. Alle gele kaartjes gingen keurig achter elkaar in een lange bak. Kwam een boek terug, dan werd  het kaartje er weer bij gezocht en terug in het boek gestoken. Ik mocht wel eens helpen met stempelen of met kaartjes op alfabet zetten. Of de teruggebrachte boeken weer in de kast zetten.

Alle jeugdboeken heb ik zo’n beetje gelezen, alle boeken met B of C onderaan de rug. En verlangend keek ik naar die andere rijen en rijen kasten met de boeken voor volwassenen. Toen ik twaalf was mocht ik eindelijk ook die voorraad aanspreken.

En de keus werd eigenlijk te groot. Ik wist niet goed meer waar te beginnen. Langzamerhand koos ik steeds meer voor Engelstalige boeken. Omdat ik die taal leuk vond.

Maar ik bedenk me nu dat het ook hielp dat die afdeling overzichtelijker was, de keuze was behoorlijk maar niet echt heel erg groot.

Eén ding is er niet veranderd: ik hou nog steeds van boeken waar ik het verhaal wordt ingetrokken, in een andere wereld terecht kom en even alles om mij heen kan vergeten. En Engels is nog steeds mijn favoriet.

2 reacties

  1. Dit is herkenbaar. Bij mij in het dorp kwam er elke donderdag een bibliobus. Maximaal vier boeken mochten er worden geleend en dat was net genoeg tot zaterdag, soms tot zondag.
    Inmiddels lees ik de meeste boeken op een e-reader en inderdaad, ook in het Engels.


    • Ai, wat zielig: een quotum van vier boeken per week😉



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: