Archive for december, 2012

h1

Aftellen naar 2013

19/12/2012

Of is het optellen? In ieder geval is het de tijd van het jaar om eens terug te kijken naar wat geweest is en vooruit te kijken naar wat je hoopt en verwacht dat er komen gaat. Vanaf morgen kijk ik dan ook iedere dag even terug en vooruit.

Tenzij vrijdag de wereld vergaat.

Vanaf morgen de mooie en goede nieuwe ervaringen en herinneringen. Maar ook wat onmacht, irritaties en leermomenten.
Plus allerlei tips, ideeën, suggesties en lijstjes.

Gewoon. Omdat het kan, zo in de laatste 10 dagen van 2012.
Tot morgen.

h1

Is dichten erfelijk?

05/12/2012

In onze familie is taal wel zo’n beetje ons ding.  Er waren altijd boeken, er werd voorgelezen en zelf gelezen. Iedere vakantie hadden we een nieuwe voorleesboek mee – vaak gedichtjes van Annie M.G. Schmidt. ’s Avonds lagen mijn broer dan in ons slaapzak, op ons luchtbed, te luisteren naar mijn moeder.Stapels boeken heb ik zelf verslonden, helemaal verdiept in de verhalen.
Puzzels – eerst kruiswoord en later cryptogrammen. Talen leren – beetje Latijn, iets meer Duits en Frans en heel veel Engels.

Al dat talige kwam tot een bijzonder hoogtepunt in de eerste dagen van december. Vanaf het moment dat Sinterklaas niet meer voor ons kwam maar we het onderling zelf moesten regelen gold er een belangrijke regel: ieder cadeau met gedicht en/of surprise.

Mijn vader heeft zich geloof ik zelden gewaagd aan het betere knutselwerk maar maakte wel gedichten. Met een zeer vrije vers- en dichtvorm. En in zijn eigen bijzondere handschrift. De korte gedichten voorlezen nam daardoor toch redelijk wat tijd. “Wat zou Sinterklaas hier toch bedoeld hebben?”

Mijn moeder daarentegen leefde zich helemaal uit, zowel in de meest prachtige surprises als in de bijbehorende gedichten. Van limerick tot puntdicht tot eindeloze verhalende rijmen.
Ik kan me nog herinneren dat ik uit school thuis kwam en er in de keuken een heel gedicht aan het kastje hing waarin stond dat ze even boodschappen aan het doen was. En toen ik aupair was in Londen kreeg de hele familie daar een cadeautje met gedicht in het Engels.

Nu, na jaren, blijk ik toch echt een kind van mijn moeder. In december gaan mijn dichtkronkels kriebelen en hoewel mijn kinderen het Sinterklaasvirus ondanks een gedegen opvoeding niet hebben overgenomen doen zich toch gelegenheden voor om te rijmelen.
Dit jaar waren er twee zakelijke Sint-bijeenkomsten waar een gedicht werd gevraagd en ook op Twitter kon ik mijn ei kwijt.En in mijn WongWorks-nieuwsbrief.
Heel even heb ik overwogen om ook dit verhaal op rijm te doen maar het was even op.
Volgend jaar wellicht wel een gedicht…..