h1

Dezelfde maar dan anders

12/06/2012

Bijna zeven jaar geleden kocht ik mijn eerste nieuwe auto. Daarvoor zaten oudere en nieuwere tweede- of misschien wel meerdehandsjes.

De eerste auto waar ik helemaal alleen in mocht rijden was de Renault 4 van mijn moeder, liefkozend het koekblik genoemd. Met mijn rijbewijs nog bijna nat van de drukinkt kreeg ik van haar de sleutel en reed een paar rondjes door het dorp. Dat ie op de handrem stond merkte pas drie straten verder.

Mijn eerste vriendje en later mijn man had al een auto toen ik hem leerde kennen. Ik was 18, hij 21. Hij wees trots verderop naar zijn auto, “die grijze Ford Escort”. Ik keek hem niet begrijpend aan: ik kende namelijk alleen Renaults, de Volkswagen Kever van de buren en ‘echte auto’s’ – die met een kofferbak.

Samen kochten we later andere auto’s: de Escort werd opgevolgd door een Fiat Ritmo en een AlfaSud. Toen even een motor en daarna een gedegen Nissan, tenslotte werden we een gezin met kind. Nog burgerlijker werden we met de Opel Corsa (zo eentje met een kofferbak) en toen een Citroën (zo eentje die zich omhoog pompt voor je wegrijdt).

We gingen ieder ons weegs en mijn eigen, zelfstandige autocarrière begon. Gezien mijn financiële omstandigheden werd het eerst even fietsen en carpoolen maar mocht ik wel regelmatig de Visa van mijn vader lenen.

Mijn allereerste, zelf gekochte auto was een grijze Suzuki Alto. Klein van buiten maar heel ruim van binnen. Ik ging ermee op vakantie naar Zuid Engeland: met een kind voorin, een kind achterin, de achterbank half neergeklapt, volledige kampeeruitrusting en toch nog gebruik kunnen maken van de achteruitkijkspiegel.
De Alto werd een Swift en die maakte weer plaats voor een Wagon R+. Suzuki werd een beetje mijn merk en dat was een combinatie van de prijs-kwaliteitverhouding en een uitstekende garage.

Nu is het tijd voor een nieuwe auto. Ik kan natuurlijk hard roepen dat de economie moet blijven draaien maar het is ook financieel pragmatisch.

Vandaag stonden we in de showroom bij de nieuwe Swift, er is geen reden om naar iets anders te kijken. Nog steeds een goede prijs-kwaliteit. De verkoper goochelt met prijzen, afleveringskosten, korting, inruilprijs en beslistermijn. Ik slaap er nog minstens een nachtje over.
Maar ik verheug me wel op de luxe van een splinternieuwe auto. Met zo’n heerlijk nieuw luchtje. Ik heb wel eens gehoord dat die zelfs te koop is een spuitbus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: