h1

‘Bien etonné de se trouver ensemble’

08/01/2012

Een mooie manier om te zeggen dat je in onverwacht gezelschap verkeert. En dat de zes jaar Frans van de middelbare school niet helemaal voor niets geweest is (en ongetwijfeld is het citaat niet geheel foutloos maar ik heb geen zin om te Googlen). (Ik dacht ook altijd dat de Franse brieven die ik moest schrijven foutloos waren maar die kwamen toch meestal geheel roodgestreept retour).

Enfin. Afgelopen vrijdag, in Café de Pont in Amsterdam Noord, bevond ik mij dus in een bont maar zeer aangenaam gezelschap. Het Broodfonds waar ik sinds kort lid van ben bestaat uit allemaal enthousiaste mensen met een gemene deler van gezond vertrouwen, sociaal gevoel en behoefte aan kleinschaliger zorg voor elkaar. Anders word je geen lid van een Broodfonds. Maar we zijn ook geen van allen Gekke Gerrit en realiseren ons dat sociale verbondenheid een belangrijke succesfactor is voor het goed functioneren van zo’n Broodfonds. Daarom vormden we bij de officiële oprichting een aantal kleine groepjes tussen de 5 en 8 leden met de opdracht om elkaar beter te leren kennen.
Een subbroodfondsgroep dus.

De onze bestaat uit acht leden en dat levert een gedifferentieerd gezelschap op. Afgelopen vrijdag kwamen we bij elkaar voor de eerste bredere kennismaking. We volgen elkaar al  op Twitter, er zijn kaartjes uitgewisseld en sommigen weten al meer van wat ons beroepsmatig bezig houdt, waar we ons brood mee verdienen.

Vrijdag kwamen de gesprekken op gang. De flarden die zijn blijven hangen:
“Wij maken ogenschijnlijk eenvoudige oplossingen voor complexe problemen”
“Ik kan er een boek over schrijven maar dan krijg ik geen cliënten meer toegewezen”
“Waar schaam jij je voor?”
“Waar kan ik jou mee helpen?”
“Waar ben jij goed in?”
En we praatten over het verschil tussen schamen en schuldig voelen. Over reality TV en de grens tussen gebruiken en misbruiken. Over het boek dat een van ons heeft geschreven en dat al is uitverkocht. Over producten, prijsstelling en uren. Over Eigen Kracht, persberichten en fietsen aan de verkeerde kant van de weg.

Het was een heerlijke middag. Alsof ik door een deur stapte in een kamer die vertrouwd aanvoelt maar toch nieuw. Met stuk voor stuk heerlijke, aardige, interessante mensen.
Bij elkaar gebracht door Twitter en toeval.
Mooi hè?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: