h1

De dag van de oudere …. nou en?

01/10/2011

Moederdag, vaderdag, verjaardag, de dag van de arbeid, de nacht van het brood: ik ben er niet zo van. Het idee dat iemand anders voor jou heeft bepaald dat je iets speciaals moet doen, cadeautjes kopen of een in ieder geval stil staan bij.

Toch snap ik het wel, al die dagen-van en weken-van: het is een goede manier om aandacht te vragen voor een specifiek probleem of onderwerp.
Maar mijn eerste reactie op de uitnodiging om mee te doen aan de Nationale Ouderen Dag is dan ook niet vol enthousiasme. Daar zou toch geen dag voor nodig moeten zijn, als je oud bent is het toch logisch dat je aandacht krijgt? Waarom dan wel speciaal op 30 september?

De kille werkelijkheid is natuurlijk dat ondanks al onze goede bedoelingen we druk, druk, druk zijn en niet zitten te wachten op nog een extra verplichting als thee drinken met een oude van dage.

Ik moet er niet aan denken straks het grootste deel van de dag alleen door te moeten brengen. Geen huisdieren om tegen te praten want die kan je niet meer verzorgen. Geen bezoek, geen praatjes op straat want je bent slecht ter been of het regent gewoon buiten. Wat moet je dan? TV kijken? Spelletjes doen op de computer? Nog een keer door de krant bladeren?

Daarom geef ik mij op voor de Nationale Ouderen Dag. Oudere inwoners van Zeist, vooral van verpleeghuizen, hebben een wens aangegeven. Die zijn op zich al hartverscheurend door de eenvoud: samen een bloemetje kopen, naar buiten, spelletjes doen, een massage of gezichtsverzorging. Allemaal samen te vatten in één woord: aandacht.

Ik geef me op om spelletjes te doen met een mevrouw in verpleeghuis Heerewegen. Bij aankomst staat een draaiorgel te spelen in de zon, een zangkoor stapt net op de fiets naar het volgende optreden, bewoners genieten op de stoep  van de buitenlucht, de aandacht, de muziek en de zon.
Binnen wordt ik enthousiast ontvangen en verwezen naar de tweede etage. Mijn spelletjesmevrouw is nog aan het rusten maar wordt opgehaald. Vindt ze het leuk dat ik er ben? Geen idee. Maar ze maakt me glimlachend in met ganzenbord. Ik vraag hoe lang ze hier al woont. “Ik weet het niet”, zegt ze. Maar na wat vragen weet ik dat ze in Odijk is geboren, dat ze naar Zeist is verhuisd en in Bilthoven op school ging. Tekenen vond ze het leukste op school, ze heeft gewerkt als schoonmaakster en ze heeft drie dochters. Het zijn allemaal éénwoordige antwoorden en vaak kijkt ze me verontschuldigend aan en zegt weer: “Ik weet het niet”.

Met dank aan Reyn Schuurman voor deze foto

Na het ganzenborden is er een stapel kaartjes met spreekwoorden en gezegden om af te maken. We lopen er drie tot vier keer doorheen en ik sorteer ze zo dat we alleen nog een stapel hebben van degene die ze weet.
Er is ook nog een stapel met de eerste regel van liedjes. Ik zing “Op de grote stille heide” en zij kijkt mij vriendelijk en afwachtend aan. Maar als ik vraag of zij de tweede regel nog weet, zingt ze zo het hele couplet. Ik pak een volgend kaartje en dank in gedachten mijn moeder (hoi mam!) dat wij zoveel oude liedjes in de auto zongen vroeger. De boer had maar ene schoen, Mijn eerste meisje van de zangvereniging, Twee reebruine ogen: ik ken in ieder geval de eerste regel(s) en de melodie.

Of de anderen in de recreatieruimte de muziek op prijs stelden weet ik niet. Maar ‘mijn’ mevrouw leek het naar haar zin te hebben en daar ging het om.
Als ik wegga, informeert ze bij de verzorging alvast naar het eten. Ze vindt alles lekker zegt ze.

Ik neem afscheid en zeg tegen haar dat ze best nog heel veel weet.

Mijn verstand zegt dat ik echt geen tijd heb om dit iedere week te doen. En dat zo één keer per jaar in september in ieder geval beter is dan niets.
Mijn hart draait echter om, wat ik gun ik iedereen dat extra beetje aandacht. Ondanks de fantastische en toegewijde inzet van het personeel.

Als iedereen die dit leest nou eens  een uurtje per jaar vrij maakt en tijd en aandacht geeft aan iemand die het nodig heeft. Zo maar. Omdat je het straks zo maar zelf kan zijn die zit te vereenzamen. En wie heeft dan het goede voorbeeld gegeven?

One comment

  1. Mooi stukje.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: