h1

To see or not to see….

25/08/2011

Of eigenlijk: een bril of geen bril?

Op elfjarige leeftijd sprong ineens mijn hele omgeving weer op scherp na het aanmeten van een bril. Er waren meer kinderen in de klas met een bril maar echt interessant was Evelien. Zij had als een van de eerste kinderen in Nederland contactlenzen. We spreken over om en nabij 1972. Dat was zo bijzonder dat het niet eens tot mij doordrong dat het een alternatief zou kunnen betekenen voor het brilletje.

Dat duurde nog een paar jaar maar toen spaarde ik al mijn vakantiewerk- en verjaardagsgeld bij elkaar voor mijn eerste, echte paar contactlenzen.
Dat gaf voordelen ten opzichte van de bril: geen last in de regen, geen beslagen glazen, geen voorzetzonnebril. De minder leuke kanten: zand achter je lenzen, gesjouw met flesjes en opbergbakjes en voorzichtig tastend over de vloer als er weer eens eentje gevallen was.

Het klimaatsysteem van de nieuwe werkgever, ergens rond 1998, was de nekslag voor mijn lensgebruik. De droge lucht maakte dat ik de hele dag door zat te druppelen en toch nog rode ogen hield.
Terug naar de bril dus. En die heb ik nog steeds, sinds een paar jaar zelfs met een ingebouwd leesgedeelte.

Daar waar hele discussies worden gevoerd over het al dan niet vergoeden van rollators en gehoorapparaten  is er voor brildragers geen subsidie. Ik klaag niet maar het is wel een beetje vreemd want zonder bril ben ik behoorlijk hulpeloos. En een nieuwe bril is een prijzige aanschaf, niet direct door het montuur maar vooral ook door de glazen.

Vandaag zat ik bij de Oogkliniek Heuvelrug – zou laseren een optie voor mij zijn? Technisch qua ogen dus. Een vriendelijke optometriste nam mij en mijn kopje thee mee van het ene testkamertje naar het andere. Sterkte meten, pufje lucht voor de oogdruk, traanvocht, nog meer sterkte (‘is deze beter of slechter?’) en uitgebreide uitleg over het verschil tussen Lasik en Lasek.

Dan de oogarts zelf en zijn oordeel. Ja,  het kan en de risico’s zijn heel erg klein. En de voordelen heel erg groot. En de apparatuur die hij heeft is prachtig, zijn ogen gaan er van glimmen als hij uitlegt over microns, flapjes en het verschil tussen mechanisch snijden en met laser.

De teerling is geworpen, de beslissing genomen: eind september ga ik onder het mes. Sorry: onder de laser. Het kost wat maar dan heb je ook niks: geen bril meer.
Dat zal wennen worden.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: