h1

Samen met of samen voor de gemeente?

15/12/2010

Het coalitieprogramma van Zeist heet ‘Dichterbij’: omdat we vinden dat er een te grote kloof werd gevoeld tussen bestuur en inwoners. Hoe vaak hoorden we niet tijdens de campagne: “Je mag wel wat zeggen maar ze luisteren niet en doen daarna precies wat ze zelf willen.”
Het vertrouwen van in de lokale overheid was danig geslonken, teveel mensen hadden het gevoel dat ze niet serieus werden genomen, dat hun belangen niet belangrijk waren, dat besluiten over hun hoofd heen werden genomen, dat belangrijke argumenten niet werden gehoord.

Zonder de schuld bij de een of de ander te leggen, het is altijd genuanceerder dan het lijkt, hebben we wel met zijn allen geconstateerd dat politiek en burger dichter bij elkaar moeten komen. En dat betekent beweging van twee kanten.

Vanuit de ambtenarenorganisatie zijn al heel veel stappen gezet naar een veranderde houding: meer naar buiten gericht, meer pro-actief, meer kijken naar de context. Sommigen moeten daar even aan wennen en zijn nog onzeker maar de meesten gaat het goed af.
De gemeenteraad zet ook stappen: we denken met alle partijen na over onze rol als Raad, we hebben twee avonden besteed aan interactief werken. Dan gaat het over hoe, wanneer en onder welke voorwaarden je belanghebbenden (bewoners, bedrijven, organisaties, andere overheden) kunt en moet betrekken in het maken van plannen en het nemen van besluiten.
Daarnaast zijn er verschillende projecten waar veel actiever dan vroeger en in een vroeger stadium met met belanghebbende groepen wordt overlegd over te ontwikkelen beleid. Het nieuwe horecabeleid bijvoorbeeld. Vroeger maakte de ambtenaren een zo goed mogelijk plan en daar kon via inspraak op ‘geschoten’ worden. Nu is een grote groep betrokken bij het maken van het plan: meer kennis, kunde en ervaring. En hopelijk ook meer draagvlak voor het uiteindelijk resultaat. Al kun je het nooit iedereen naar de zin maken  – bij een interactieve aanpak is het voor iedereen veel duidelijker wat de keuzes en belangen waren en waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt. Je hoeft er niet perse mee eens te zijn maar je kan er dan wel beter mee leven.

Ook gisteren hadden we een bijeenkomst over een interactief plan.
En dan zie je een heel fundamenteel, principieel verschil.
Eén groep ziet zich als volkvertegenwoordiger echt als houder van een mandaat: wij zijn gekozen om de beslissingen te nemen. Natuurlijk mogen burgers inspreken, natuurlijk nemen we hen serieus maar wij zijn uiteindelijk de baas. Als Raad zijn wij er samen voor de gemeente.
Ik hoor tot de andere groep die dat op zich ook vindt: het is aan ons om de knopen door te hakken op basis van zo goed mogelijke informatie  en na afweging van argumenten, belangen en visie. Maar wij zien een grotere rol voor inwoners, bedrijven en organisaties om ons daar bij te helpen.

Een kleine vergelijking (dat zit nou eenmaal in de familie): we willen allemaal goede ouders zijn en besluiten nemen die goed zijn voor onze kinderen. ‘Hoe laat moet je thuis zijn’ is een mooi voorbeeld.
De eerste groep denkt er goed over na en zegt: “Je bent 14 jaar, ik vind dat je uiterlijk 11 uur binnen moet zijn want morgen moet je weer naar school”. “Ja maar, het begint pas om 9 uur en dan moet ik de bus van half elf al nemen!” “Jammer dan, 11 uur ben je binnen.”
De tweede groep zegt: “OK, je bent 14, je moet morgen naar school: wat lijkt jou een goed tijd om thuis te zijn?” “Het feestje begint om 9 uur, als ik de bus van kwart voor elf terug neem dan ben ik kwart over elf thuis. Dan kan ik ook samen met Josje met dezelfde bus. En dan ga ik morgen wel vroeg naar bed.” “Akkoord, kwart over elf binnen en morgenochtend geen ochtendhumeur!”

Beide groepen zijn prima ouders. Maar naar mijn mening is de laatste beslissing passender, heeft groter draagvlak en een betere kans om goed uitgevoerd te worden.
Samen voor of samen met. Het als het glas dat voor de helft gevuld is met water. Leg je de nadruk op wat er wel is of wat er niet is?
Kijk je naar de (terechte) risico’s van meer interactie of naar de kansen en opbrengsten?

Ik zeg: het eerste hebben we jaren gedaan, laten we het tweede eens een kans geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: