h1

Volgende generatie Sinterklaas

05/12/2010

Sinterklaas bij ons thuis vroeger was gedichten en surprises. Een moeder met een dichtader (ik kan me nog een epistel op rijm herinneren om te zeggen dat ze even boodschappen was gaan doen), een vader met mooie op-de-valreep-vondsten en mijn broer en ik konden best aardig knutselen en rijmen.
De mooiste surprises, de prachtigste gedichten en leuke cadeautjes.

Mijn eigen kinderen werden met veel liefde ingewijd in de Sinterklaastraditie: schoen zetten, zingen, briefjes naar en van Sint en Piet, bonzen op het raam en een zak met cadeautjes voor de deur. Toen ze ouder werden kwamen daar gedichtjes bij, van oma en mij.
Maar het virus sprong niet over – zelf dichten, zelf surprises maken – ze vonden er niets aan.

Lootjes trekken? Dacht het niet, geen zin in, niet leuk. Op school, omdat het moest. Maar zo gauw het kon ontliepen ze de dans.

Ze zijn mooi opgedroogd, staan allebei stevig op verstandige benen. Hebben sociale vaardigheden, hebben oog voor de behoefte van anderen.
Maar qua Sinterklaas – niks, noppes, nada. Er zijn ergere dingen maar het is jammer.

Toen ging van de week de telefoon: “Mam, kan ik bij jullie komen eten? En dan doe ik meteen mijn gedicht en surprise voor bij papa.”
Hij tikt zonder veel moeite een mooi gedicht. En samen brainstormen we over een surprise. Met behulp van wat doosjes en gekleurd papier (je moet tenslotte knutselen met de middelen die je hebt) wordt het een paard. In onderdelen gaat het mee naar zijn huis. En vanochtend kwam de foto van het eindresultaat.
Zijn halfzusje is er vast blij mee.
Ik ben het in ieder geval wel: er is toch meer blijven hangen dan ik had gedacht. Misschien volgend jaar lootjes trekken? Mwah, dat is vast te veel van het goede….

3 reacties

  1. Ik denk dat het lukt… doe lootjestrekken.nl en je hebt er geen omkijken meer naar😀


    • Die lootjes zijn het probleem niet…🙂
      Het de uitvoering daarna is waar ze geen zin in hebben!


  2. […] ik toch echt een kind van mijn moeder. In december gaan mijn dichtkronkels kriebelen en hoewel mijn kinderen het Sinterklaasvirus ondanks een gedegen opvoeding niet hebben overgenomen doen zich toch gelegenheden voor om te rijmelen. Dit jaar waren er twee zakelijke […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: