h1

Mijn eerste honderd dagen in de gemeenteraad

20/06/2010

Op 3 maart waren de gemeenteraadsverkiezingen, op 11 maart werd de nieuwe raad officieel geïnstalleerd. Met een keurig “Dat verklaar en beloof ik” begon ik aan mijn carrière als raadslid.turflijstje

Het is in de politiek een goed gebruik om na de eerste 100 dagen te evalueren: de eerste honderd dagen van Obama, de eerste honderd dagen van Balkenende IV of zelfs van een lid van de Eerste Kamer.
Een leuk moment dus om even op deze fictieve mijlpaal plaats te nemen. Het waren hectische tijden en in het begin was het eigenlijk min of meer een passief  ‘go with the flow’. Langzamerhand gaat het zwemmen echter steeds beter en zelfs het sturen begint te lukken.
Een paar gedachten in reflectie:

  • De installatie voelde als een kruising van een diploma-uitreiking en de avondvierdaagse: veel officiële momenten, veel traditie en veel bloemen.
  • Het enthousiasme waarmee de uitnodigingen binnen kwamen om kennis te komen maken met de diverse organisaties in de regio was overweldigend.  Van gemeentelijke informatiemarkt tot Milieudienst, van Bestuur Regio Utrecht tot Hart van de Heuvelrug. Vanuit D66, vanuit zorginstellingen en vanuit culturele organisaties. Her blijft voorlopig doorgaan en ik doe (net als al mijn collega’s) mijn best om er zo veel mogelijk op in te gaan.
  • Dan was er de frustratie en het verdriet over de afsplitsing van twee leden in een nieuwe fractie. Het telkens weer overdenken waar het fout is gegaan, of het te voorkomen was geweest, het uitleggen aan de leden, kiezers en andere belangstellenden, het vinden van een modus om er in de dagelijkse gang van zaken in de gemeenteraad mee om te gaan. Het is zoals het is, maar het is niet goed.
  • Het conflict rondom de afsplitsing leverde ook veel moois op: een hechte, enthousiast, jonge fractie. Met veel te leren maar ook veel gelijkwaardigheid. De steun van collega’s van andere partijen in de Raad – de moeite en het geduld om ons goed op weg te helpen: onbetaalbaar!
  • Het is vooral ook wennen aan de vorm en het formele van de Raad. Eerste termijn, tweede termijn, bij interruptie, amendement of motie, “dank u, meneer de voorzitter’ – het hoort er allemaal bij maar soms heb ik het gevoel dat de vorm de inhoud overheerst. De overstap van bedrijfsleven naar politiek is soms groter dan ik denk.
  • Het papier – het is niet te stuiten. Ik heb me aangemeld bij het pilot project voor de papierloze raad maar dat levert nog niets op tot nu toe. Waar het precies stokt in de bureaucratie is niet echt duidelijk – de raadsleden willen graag, de griffie wil het graag, IT schijnt er aan mee te werken. Er is in de raadszaal een draadloos netwerk maar daar mag niemand gebruik van maken. Sinds deze week kan ik eindelijk met een “illegaal” gekregen password met mijn iPad op internet en daarmee ook bij alle stukken die ik via Dropbox beschikbaar heb gemaakt. Er is dus enige vooruitgang….
  • Binnen de fractie hebben we de onderwerpen verdeeld en dat maakt het makkelijker om te selecteren wat er wel en niet gelezen hoeft te worden. Langzamerhand komen er ook onderwerpen aan de orde in de Raad waar we als nieuwe raadsleden vanaf het begin bij betrokken zijn. Dat voelt comfortabeler.
  • De meeste collega-raadsleden kende ik voornamelijk uit de campagnetijd en dat betekent dat je toch min of meer concurrent bent en wat afstand houdt. Nu leer ik ze wat beter kennen en merk vooral wat ons bindt: het beste willen voor de inwoners van Zeist. Over het hoe en wat denken we soms verschillend maar ons doel is hetzelfde. We besteden er allemaal een hoop tijd aan en dat voornamelijk in de avonduren. In de raadszaal en daarna vaak nog even in de plaatselijke horeca op loopafstand…

Honderd dagen. Het is nog maar kort – de herinnering van de ijskoude campagne, de euforie van de verkiezingswinst en de installatie zijn nog vers. Maar het voelt ook al vertrouwd – de cyclus van Ronde Tafel, Debat en Raadsvergadering begint te wennen, ik ken de meeste namen bij de meeste gezichten, de bodes kijken niet meer verbaasd bij mijn binnenkomst.

Mijn goede voornemen voor de rest van dit eerste jaar? Een goede balans vinden tussen routine en verwondering – het vermogen blijven houden om op de juiste momenten naar het hoe en waarom te blijven vragen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: