h1

De vrouw van Alexander

31/01/2010

Zaterdag, eind van de ochtend.
“Ingrid, we zijn nu aan het folderen in het centrum van Zeist. Hebben we al een flyer over de de bijeenkomst met Alexander Pechtold?”
“Nee, maar misschien kan ik wat in elkaar zetten en kijken of MultiCopy het vandaag nog kan drukken?”
” Dat zou super zijn.”

Foto downloaden van Pechtold, logo opzoeken, tekst erbij. Het lijkt te gaan lukken. Nu MultiCopy bellen. In Zeist zijn ze niet open op zaterdag. Waar is de dichtsbijzijnde vestiging waar ze dat wel zijn? “Bij het stadion”, suggereert de baas van de hond. Het wordt Utrecht-West en ik bel op. Leg uit dat ik een pdf heb, dat we die willen laten printen en snijden naar A6. “Stuur maar op”, zegt de man aan de andere kant van de lijn. “We gaan om 1 uur dicht maar dat lukt wel.”

Het is al kwart over twaalf als ik het bestand opstuur.
Ik bel naar de folderende voorzitter: “Het gaat waarschijnlijk lukken, we rijden nu naar Utrecht”. Zij stappen net weer met koude voeten in de auto van Zeist Noord naar de verzetsheldenbuurt.

Onderweg naar MultiCopy bel ik voor de zekerheid nog een keer op. “Ja, het bestand hebben we gekregen, die offerte gaat nog wel lukken voor 1 uur.” “Maar ik heb de flyers vandaag nog nodig!” “Uh, dat gaat ook nog wel lukken, we gaan er nu naar kijken”.

1 minuut voor 1 staan we voor de deur. De man achter de balie is de rust zelve en heeft duidelijk geen haast. We lopen de details door: hoeveel, welk papier, kleur of zwart/wit? Koffie?

Intussen wachten we rustig af. De deur gaat op slot maar even later weer open voor nog een lastminute klusje.
We drinken onze koffie en kijken wat rond.
De jongen in de drukkerij is nog druk met een andere klant. “Die is van een uitgeverij. Morgen moeten ze naar een beurs en het ontwerp wat ze hebben is wat lastig echt mooi te krijgen.”

“Dit is voor D66”, leg ik uit. “Komende vrijdag is Alexander bij ons in Zeist en daar willen we natuurlijk reclame voor maken. Hoe meer mensen hoe beter”.
“Alexander? Dan moet je gewoon zijn vrouw uitnodigen, daar kom iedereen voor”, adviseert de man achter de balie.
“De vrouw van Alexander? Die ken ik eigenlijk helemaal niet?”
“Jawel, die wil iedereen toch zien! Hoe heet ze ook weer? Uh… Maxima!”

Ik help hem uit de droom. Ook hier blijft hij rustig onder.
We wachten rustig en gaan wat later met een doosje vol mooie flyers naar Zeist.

Daar worden de flyers en ik hartelijk ontvangen in onze verkiezingswinkel. Bijna net zo hartelijk als Maxima. Bijna.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: