h1

“Met de Volkskrant”

09/12/2009

Gisteren schreef ik mijn open brief aan de Volkskrant en zette deze op dit blog. Daarna leek het mij fair om het ook direct aan hen toe te sturen. Rondzoekend op de website leek het meest logische adres dat van de ingezonden brieven en de email was snel verzonden.

Een paar uur later ging de telefoon: een meneer van de Volkskrant. Heel vriendelijk, vol verontschuldigingen en we hadden een prettig gesprek over gereorganiseerde klachtenafhandeling, bezorgtijden en verbeterslagen.
Ze zouden contact opnemen met de distributeur in Den Dolder en natuurlijk respecteerden ze het opzeggen van mijn abonnement maar mochten we het toch weer willen proberen dan kon hij dat eventueel voor een aantal weken gratis aanbieden.
Ik bedankte hem hartelijk voor het bellen en de terugkoppeling en beloofde dat we het zouden aankijken.

Weer een uur later, weer de telefoon. Dit keer een mevrouw van de Volkskrant, ook weer met excuses en dat ze contact hebben gehad met Den Dolder. De wijk van de bezorger is te groot maar zal vanaf volgende week gesplitst worden en zal de krant er op tijd zijn. Er waren al meer klachten geweest namelijk. Ik bedank haar voor de feedback en zij mij voor mijn tijd en begrip.

Vanmiddag ging opnieuw de telefoon. Weer een andere mevrouw die zich keurig heef ingelezen en -geleefd en opnieuw uitlegt dat de bezorging beter gaat worden. Ze herhaalt ook nog eens het aanbod om als het abonnnement in januari afloopt het gratis nog een paar weken te proberen.

Ik krijg een brainwave en vraag als het dan toch allemaal veel beter wordt of we dan niet nu al gratis de proef op de som mogen nemen. Aan de andere kant van de lijn onstaat er hoorbaar verwarring. Het wordt ingewikkeld: ik heb nu een betaald abonnement voor de zaterdag en hoe moet dat dan met een gratis totaalabonnement? Ze aarzelt, denkt hardop over systemen en hakt heel dapper de knoop door. Dat het goed is en dan zorgt ze er wel voor dat ik het teveel betaalde geld voor de zaterdag terug krijg.
Maar dat hoef ik helemaal niet: ik wil graag een krant, ik wil erg graag voor betalen (voor wat, hoort wat tenslotte) leg ik uit. Ik bedank haar, zij bedankt mij.

Volgens mij heeft ze daarna nog een tijdje geworsteld om mij en mijn rare wensen  in het systeem te persen.
We zullen vanaf maandag zien of het gelukt is.

Ik verheug me in ieder geval op koffie met een krant ’s ochtends.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: