Archive for juli, 2009

h1

Brood en wijn proeven

06/07/2009

In het weekend hebben we wijn en brood geproefd. Nee, dat was niet in een kerk.

Op zaterdag waren we in Woerden bij De smaak van Puglia van Erwin van de Bij. In een vorig leven werkzaam bij het blad Telecommerce Magazine en daar ken ik hem nog van. Nu maakt hij van zijn hobby zijn werk en importeert en verkoopt wijn uit de Italiaanse streek Puglia. Lekkere wijn, en wij spreken weer uit ervaring. Binnenkort halen we de bestelde doosjes op.


Op zondagmiddag een hele andere proeverij in De Culinaire Werkplaats in Amsterdam. Eric en Marjolein hadden jarenlang een uitzendbureau voor horecakoks maar maakten hun droom waar door het starten van een werkplaats annex restaurant annex winkeltje in Amsterdam, vlakbij het Westergasfabriekterrein.
Ze maken de lekkerste dingen van met name fruit, groente en peulvruchten. dat klinkt saai maar dat is het absoluut niet! Het is er heerlijk eten en genieten.
Marjolein houdt zich daarnaast bezig met textiel en nu ook met broden. Niet zo maar brood bakken, maar brood met een verhaal voor speciale momenten en emoties. Mooi en creatief.
En binnenkort gaan we er zeker weer eens eten.

h1

Het is moeilijk om ouderwets te zijn

06/07/2009


Zo ziet bij ons de zaterdag er vaak uit: als het even kan buiten, met wat te drinken, in dit geval ook wat te snacken, en als belangrijkste onderdeel de Volkskrant. Met als belangrijkste onderdeel daarvan het magazine en de cryptogram.

Ik vind het heerlijk om ’s ochtends ouderwets de krant te lezen ook al heb ik het meeste echte nieuws al gehoord op de radio of gezien op de site van bijvoorbeeld de NOS.
In de papieren krant snel ik de koppen, lees hier en daar een artikel en wordt mijn aandacht getrokken door stukken en columns die niet direct in mijn interessegebied liggen maar die op deze manier toch lees. Dat gebeurt op een internetsite toch minder.

Jarenlang ben ik zo de dag gestart: met de Volkskrant en een cappucino. Verleden tijd helaas, het abonnement is opgezegd. En niet omdat het te duur werd of te ouderwets. De aanleiding was de late bezorging. Op zaterdag luistert dat niet zo nauw maar als door de week de krant bezorgd wordt op het moment dat je in de auto stapt om naar het werk te gaan – dan is de boom echt voor niets gestorven.

De te late bezorging keer op keer melden via het formulier op de website leverde niets op. Niet eens een reactie van de Volkskrant, laat staan dat de bezorging beter werd.
Na zo’n twee weken ergernis belde ik het servicenummer. Als je wilt klagen over de bezorging kom je niet verder dan een bandje dus koos ik voor abonnement veranderen.
De jongen aan de andere kant van de lijn was aardig, kon vanzelfsprekend niets doen aan de bezorgklacht maar wilde op mijn verzoek wel het abonnement omzetten naar door de week digitaal en op zaterdag de papieren krant. Dat was ergens in mei.
Natuurlijk had ik weer niet gevraagd wanneer het in zou gaan maar per 1 juli leek een logische datum. En inderdaad: op die dag lag er geen krant meer in de bus.

En op 2 juli viel de bevestigingsbrief in de bus waarin de Volkskrant met genoegen constateert dat ik gekozen heb voor een Volkskrant Direct abonnement. Volkskrant Direct? Dat klinkt niet helemaal goed. ‘Even checken en je weet het’ – ja hoor, dat betekent alleen maar digitale krant, ook op zaterdag.
En op zaterdag (en zondag ook trouwens) kun je alleen maar klagen tegen een muur want dan is de serviceafdeling gesloten.
Morgen maar weer eens bellen.

Ik blijf het wel raar vinden dat klachten en verandering van abonnement zo weinig reactie teweeg brengen. Vinden ze bij de Volkskrant hun langdurige abonnees eigenlijk wel belangrijk? Of mag ik blij zijn dat ik nog mag betalen voor mijn nieuws?

h1

Van 0 naar 100 in 10 weken

05/07/2009

Deze foto is van 15 april, genomen vanaf het bankje onder de pergola. Het is onze druif en ieder jaar blijf ik mij verbazen over de metamorfose.

Dit is dezelfde druif, 10 dagen later:
Op 24 mei:


En eind juni:

Volop blad, volop druiven. In deze warme dagen ideaal om onder te zitten.
En wijnplannen te maken.

h1

Voor Anna

02/07/2009

In het vroege voorjaar namen wij ons voor dat wij gingen bepalen hoe de tuin er uit ging zien en niet de tuin zelf. We waren wel slim genoeg om daarbij de hulp in te roepen van iemand die er meer verstand van heeft en daarom nodigden we Anna uit. Zij heeft jarenlange volkstuinervaring en is verantwoordelijk voor de langzaam maar zekere metamorfose van de tuin in het noorden van Groningen.

We nodigden haar uit voor een etentje en een rondje tuin. Anna houdt van opschonen, het woord ‘weg’ viel regelmatig. Sommige suggesties volgden we meteen op.
Deze gele struik is bijvoorbeeld verhuisd naar achteren waar zijn soortgenoot al stond.


Deze blokken vormden het achtermuurtje van de kruidenbak. Vanuit de keuken keken we daar het hele jaar tegen aan en eigenlijk zijn ze gewoon lelijk. De muur erachter is ook niet echt mooi (er schijnt een kolenhok te hebben gezeten heel vroeger) maar is wel rustiger en de bedoeling is dat er kamperfoelie en wintergroene clematis tegen de muur gaat groeien.
En in de zomer staan de maggiplant en salie een stuk hoger. De peterselie, bieslook, kamille en koriander doen het ook goed:(De kamperfoelie heeft het moeilijk. Meeldauw. Misschien is het ook te weinig zon)

De grote vuurdoorn naast de achterdeur moest er ook uit van Anna. Wij vonden van niet. Eerst.


Maar het is er toch van gekomen.
Het is inderdaad een stuk ruimer. Nou wil ik daar een bankje om in de vroege ochtendzon te kunnen zitten. Daar wordt door de man nog over gedacht.
Soms duurt het wat langer maar goede ideeën worden vanzelf uitgevoerd.

Dat bankje komt wel. Of niet, Anna?

h1

Appeltje, ex-eitje

01/07/2009

OK, inlossing van twee beloften.

De Apple is er, joechei, joechei! Eerder dan verwacht maar misschien hadden ze daar in China opgemerkt dat het doosje naar een Wong moest?
Geïnstalleerd door de man in huis met verstand van zaken en klaar voor gebruik bij thuiskomst gisterenavond.
En nu ziet mijn bureaublad er zo uit:


Het mooie doosje rechts is de computer. Het toetsenbord kan ook niet tegen bier maar is wel veel goedkoper om te vervangen voor het geval dat….

Met het nieuwe appeltje kan ik ook weer bij alle foto’s. Gisteren toen ik thuis kwam zaten de kippen al op stok (daar zou zo maar een mooi gezegde in kunnen zitten) maar met de flits kon ik kippen met kuikens toch vastleggen. Beide kippen en alle drie de kuikend slapen nu op de hoogste stok (ooghoogte), alleen de haan zit op de lage versie (kniehoogte). Watje.

Van de drie kuikens is er eentje echt zwart, eentje krijgt iedere dag meer witte spikkels (een beetje spreeuwig) en de derde weet het nog niet zeker en probeert van alles een beetje. De lichtste van het stel lijkt bijna zeker een kuifje te krijgen. Cool!
Ze zijn in ieder geval niet echt bang uitgevallen en scharrelen en fladderen naar hartelust. Van ons mensen houden ze liever afstand, heel verstandig.

Er kan nog ingezet worden op de verhouding hennen-hanen. De man hier ziet kammetjes en hanig gedrag. Maar met onze feministische, zelfstandige kippen met mooie rode kammetjes en onze watjeshaan zegt dat ook niet alles.