Archive for mei, 2009

h1

Star Trek

19/05/2009

Vandaag is de baas jarig, een leuke aanleiding om samen naar de nieuwe Star Trek film te gaan.

We zijn al tijden niet meer in de bioscoop geweest. De laatste keer hadden we kaartjes gereserveerd en waren we net te laat om ze op te halen (iets te laat van huis, niet meteen een parkeerplaats, niet gedacht dat het uitverkocht zou zijn). Ik weet niet eens meer voor welke film dat was.

Ik ben benieuwd – ik ken Star Trek eigenlijk alleen van de tv-series en niet van de speelfilms.

Het voordeel van de bioscoop is voor mij het grote scherm en de meestal lekkere stoelen. Nadelen zijn het (te) harde geluid en vooral de andere mensen. En de geluiden die ze maken – door de film heen praten, popcorn kraken, flesjes slurpen, flesjes omgooien. En de bewegende hoofden in de stoelen voor je. En het leunen en stoten tegen je rugleuning.

Maar het wordt vast gezellig….. Met een jarige jop is het altijd gezellig!

h1

‘Oude’ appeltaart

17/05/2009

Er lagen nog drie wat zielig wordende appels in de fruitschaal. Gekocht in een optimistische bui met goede voornemens om meer fruit te eten. En vergeten dat er steeds meer appelsoorten zijn waar ik allergisch op reageer met een jeukend gehemelte en een loopneus. Maar gekookt heb ik daar geen last van.

Een mooie gelegenheid daarom voor het bakken van een appeltaart. En dan komt altijd weer dit oude kookboek uit de kast: het Margriet kookboek.Mijn moeder had (of heeft) het ook in de kast staan en sinds ik het jaren geleden op een rommelmarkt zag liggen heb ik een eigen exemplaar. Dat zal sinds begin jaren tachtig zijn, toen ik ging samenwonen en zelf ging bakken voor visite en verjaardagen.
Mijn exemplaar is uit 1962.
In de marges staan de ingredienten voor ieder recept met vaak een illustratie erbij. Groente en fruit met gezichtjes. En veel leuk bedoelde koks.

“Er staan alleen maar koks in”, zegt de baas terwijl ik sta te fotograferen (buiten, daar is nog net genoeg licht). “Nee hoor, er staan ook van de juffrouwen met schortjes bij”, zei ik. Maar als ik dat wil laten zien blijkt hij gelijk te hebben: alleen maar koks.
“Ach ja, huisvrouwen nemen natuurlijk informatie van mannen beter aan. In die tijd…”, voegde hij er nog net op tijd aan toe.

Want wie taart wil proeven moet natuurlijk wel een beetje beleefd blijven tegenover de maakster…..

h1

Voor de JDE-kippen

16/05/2009

Gisteren was het weer ons JDE-kippenetentje, dit keer in de Haven van Huizen.
Natuurlijk was het gezellig, natuurlijk kwamen alle kinderen, kleinkinderen, mannen, vrienden en andere in of meer gezamenlijke bekenden aan de orde. Met of zonder stem….
En dat de tijd vliegt, het is al bijna zes jaar geleden dat er een eind kwam aan JDE Nederland. Dat we elkaar toch zo regelmatig blijven zien is toch wel heel bijzonder.

Zoals beloofd hier een paar foto’s van onze broedse krielkip. Heel trouw zit ze de hele dag en nacht de eieren warm te houden. Ze draait ze ook af en toe om. Daarmee slijten wel de potloodstreepjes die we op de eieren hebben gezet zodat we eventueel bijgelegde, nieuwe eieren kunnen verwijderen.

Ze zit helemaal plat en breeduit.

Je kunt haar oppakken en verderop neerzetten. Ze sputtert wel tegen en zegt waarschijnlijk hele lelijke dingen in het zevenaarse krielkips maar ze blijft gewoon zitten waar je haar neerzet.
Wel met een opgestoken, boze staart. En een boze blik.


En dit zijn de eitjes. Ze heeft er weer stiekem eentje bijgelegd. Gelukkig heeft ze geen potlood…..Ze zit nu ongeveer een week te broeden. Nog twee weekjes en dan moeten er kuikentjes zijn.
Spannend hoe dat er uit gaat zien.

h1

Thuiskomen

14/05/2009

Na alle files is het altijd goed thuiskomen. Het werk is al een beetje weggezakt en bijpraten en samen eten lonken.
Na het parkeren van de auto is het echter eerst genieten van de ongelooflijk fel roze bloeiende mahonie rondom de brievenbus. Als vanzelf trekken je ogen dan naar de paarse phloxen – een tapijtje van paars met een kluitje roze. Een paar jaar terug waren die twee kleuren nog in evenwicht maar op een of andere manier hebben de paarse ‘gewonnen’.

En dan op weg naar de voordeur zijn er de violen.
In het najaar geplant en ze hebben het ontzettend naar hun zin kennelijk – de pollen zijn aanzienlijk groter en ze staan al weken lang uitbundig te bloeien.
De zwarten het eerst.
Maar nu staan ook de gele en witte viooltjes volop in bloei.

Daar kan je alleen maar blij van worden.

En natuurlijk ook van de hond die op het gerammel van de sleutels is afgekomen en me kwispelend en zingend achter de klapdeur staat op te wachten.
En de baas natuurlijk ook – hij kwispelt en zingt wel niet maar komt me wel altijd begroeten.

Thuiskomen – lekker gevoel is dat……

h1

File

13/05/2009

Niet iedere ochtend, maar toch wel zeker vier keer per week, verlaat ik onze doorzonwoning richting Amsterdam. Ons dorp uitrijdend kan ik kiezen om via Utrecht Noord en de A2 te rijden of het via de A1 en A10 te proberen. Vaak kijk ik even op de site van de Verkeersinformatiedienst en dat bespaart me soms een bijzondere file. Soms denk ik ook dat iedereen luistert en kijkt naar de informatie en net als ik massaal voor de andere route kiest.
Vanochtend koos ik voor de A1 en ging het op de provinciale weg al fout – het stond helemaal stil en dat op een plaats waar dat eigenlijk nooit het geval is.

Na een tijdje begon het weer te rijden en bleek ook meteen wat er aan de hand was: midden op een kruising was kennelijk een fikse aanrijding gebeurd. Veel zwaailichten, politie, brandweer en ambulance.
En dan ben ik toch maar weer blij dat ik in de file stond en er niet de oorzaak van was…

Dat positieve gevoel was aan het eind van de dag een stuk minder. Mijn keuze voor de A9 en A1 terug was geen goede. Het stond helemaal vast en op de gok besloot ik een stuk binnendoor te proberen. Onder het motto – langzaam rijden is beter dan stil staan. Natuurlijk dachten meer mensen dat dus uiteindelijk was het optrekken, stilstaan, optrekken, stilstaan over een paar kilometer waar verkeerslichten niet van plan waren om zich aan te passen aan een grote hoeveelheid sluipverkeer.
Eindelijk was ik weer op de A1 beland waar het intussen goed door reed. Tot Naarden. Toen stonden we weer stil met zijn allen. Optrekken, stilstaan, optrekken, stilstaan. Op radio 1 hoorde ik voor de derde keer dezelfde nieuwsitems voorbij komen.

Eindelijk thuis gekomen lieten de mannen het aan mij over om te beslissen of we wenskaarten zouden kopen ten behoeve van een ziekenhuis in Gouda. Een beetje raar om zo ver van huis te colporteren vond ik en zei nee. Net gecheckt op de website van het ziekenhuis en mijn gevoel klopte. De colportage-organisatie heeft een mooi bedrag geschonken aan de kinderafdeling en houdt daarna de rest van de opbrengst zelf. Het ziekenhuis heeft de samenwerking de samenwerking opgezegd. In maart al. Het zijn dus wel volhouders.

Morgen weer een dag. En weer een file waarschijnlijk. Als ik maar niet vooraan sta is het goed.

h1

In mei….

12/05/2009

… leggen alle vogeltjes een ei. Onze kippen hebben al een aantal weken geleden de productie opgevoerd zodat we dagelijks twee verse eitjes kunnen rapen.
Maar waar we natuurlijk eigenlijk op zitten te wachten is kuikentjes.

Na een paar keer vals alarm (“er zit een kip te broeden, o nee, ze loopt al weer buiten”) is het nu echt zo ver en is een van de twee kippen toegewijd begonnen aan het broeden op eieren. We hadden iedere keer al de nieuwste eieren buiten de koelkast bewaard zodat we die er bij konden schuiven.

Vanaf nu mag ze broeden op 5 eitjes. Die hebben keurig een streepje en nieuw bijgelegde eieren – vandaag probeerde ze breeduit 7 eieren warm te houden- worden verwijderd.

De baas zegt dat in het slechtste geval we straks vijf hanen hebben van het formaat van gekuifte brabantse pa met het felle karakter van de krielkip. We zullen zien…..

h1

Moederdag,vaderdag – ouderdag

10/05/2009

In de berk-met-een-gezicht hebben de boomklevers een nest. Vorig jaar zaten er nog spechten in maar dit jaar was de boomklever kennelijk eerst. Of de spechten waren toe aan een andere woning – mobiliteit op de woningmarkt voor vogels heeft voordelen. Zeker als je zelf niet kan bouwen (een hol hakken) maar wel graag in een boomstam wil wonen. Het is als wachten tot een architect een mooi huis bouwt en het dan kraken wanneer hij gaat overwinteren in Spanje.

In ieder geval vliegt de boomklever momenteel af en aan, het lijkt er op dat er jonkies zijn gezien de tijd die hij doorbrengt bij de ingang van het nest. Of misschien doet hij nog aan peptalk bij het uitkomen van de eitjes.

Intussen zit een van onze kippetjes ook regelmatig langer in het leghok. Iedere keer als we denken dat ze broeds is, is de vogel toch weer gevlogen. We verheugen ons vast op onze kruising zwart wit getoepte brabanter en zevenaarse krielkip……