h1

Oma Ping

24/05/2009

Ieder jaar gaan mijn broer en ik lunchen bij Brasserie Beems in Amsterdam. Ter nagedachtenis van oma Ping.

Ze was al dik in de negentig toen ze graag nog een keer naar de Bonneterie en de Bijenkorf wilde. Het stuk lopen tussen die twee zaken was vermoeiender dan ze had gedacht en halverwege streken we neer bij Brasserie Beems voor de lunch. Het was in april of mei en dus aspergetijd.

Die lunch werd een jaarlijks terugkerende gebeurtenis, iets dat we als oma en de twee kleinkinderen samen deelden. Vaak troffen we dezelfde serveerster en als toetje zorgde zij dan voor een 65+-ijsje – niet te groot maar wel lekker. Op een keer zei ze: “Als ik er niet meer ben dan moeten jullie dit wel blijven doen samen”.
En dat doen we dan ook.

Al jaren spreken we ergens in mei af voor de asperge-lunch bij Beems. We zijn er nu al vele malen vaker zonder dan met oma geweest. Soms met een hond of andere aanhang mee. En de serveerster kent ons nog, ook al komen we maar 1 keer per jaar.

Vandaag was het weer prachtig weer en dit keer was onze vader er ook bij. De asperges waren op maar de tongfilets waren ook helemaal in de geest van oma.
Het was gezellig en lekker.
Het was goed. Volgend jaar weer. Voor oma.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: